آیا گناه من اینه که نجیبم؟

[طره]

سلام به همه ی دوستان
دختری 27 ساله، فوق لیسانس هستم، در کل ظاهری خوب و اندامی متناسب دارم و شیک پوش هستم، در ضمن از خانواده ی خوب و اصیلی هم برخوردارم اما هنوز نتونستم ازدواج کنم. راستش من کمی ساکت، کم حرف و نجیبم همچنین به دلیل پایبندی به عقاید مذهبیم واقعا هیچ وقت با نامحرم بیشتر از حد ضرورت صحبت نکردم و هرگز هم نمیخام این اصولو زیر پا بذارم.

ولی حالا به این سوال رسیدم و خیلی ذهن منو آزار میده که چرا؟ چرا تا به حال هیچکس جذب من نشده؟ آیا به این خاطر که من خیلی نجیبم؟ آیا گناه من اینه؟ یعنی دیگه واقعا این ارزشها به ضد ارزش تبدیل شده؟ آیا اینکه آقایون به دنبال دختر نجیب هستن فقط یه شعار غیر عملیه؟ اگه نه پس چرا من در دور و اطرافم میبینم دخترایی که سرزبون دارن و بیش از حدود شرعی به خودشون میرسن و به راحتی با نامحرم سر صحبتو باز می کنن و آقایون جذبشون میشن؟

به من بگید آیا این منم که اشتباه میکنم؟ آیا تقصیر از منه؟ در ضمن به همین دلیل که ارتباطم با آقایون خیلی محدود بوده نمیدونم چطور می تونم باهاشون رفتار کنم و همچنین چون در یک مورد خواستگاری سنتی هم که من به طرفم علاقه مند شده بودم اما این طرف مقابلم بود که تمایلی به ادامه رابطه نشون نداد اعتماد به نفسم در این زمینه پایین اومده، خواهش میکنم به من بگید چطور می تونم همسرایده المو پیدا کنم یا به عبارتی جذبش کنم؟