این جواب آقای گرین رو از کجا باید پیدا کنیم بخونیم؟ تو خود تاپیک که نبود! :)
خب به شخصیت مرد هم بستگی داره.
یک سری از مردها هم هستند که خودشون ساکتند و در چنین مواردی اکثراً خانم هست که می شه سخنگوی خانواده :).
حالا یک سوال. شما از این شکایت می کنید که مرد نمی تونه ببینه که زنش ازش بهتره.
ولی اگه یک زنی توانایی هایش بیشتر از شوهرش باشه و شوهرش هم این رو قبول کنه، آیا خود زن بعد از چند وقت نمی گه که شوهر من بی عرضه است؟!
من یک زن "حرف گوش کن" نمی خواهم که هر چی من بگم بگه چشم.
بلکه کسی رو می خواهم که درک و فهمش از مسائل بالا باشه تا راجع به مسائل زندگی با هم تصمیم بگیریم.
ولی نمی خواهم که از من خیلی بالاتر باشه که من جلویش احساس کنم که اصلاً به فکر من احتیاجی نداره و نظراتم در مقایسه با نظرات او ناکارآمد باشند.
صحبت از جمع کردی و نظر دادن در جمع.
من فکر می کنم که زن و شوهر بهتره در جمع همنظر باشند. فکر می کنم که این خیلی جالب نیست که کسی در جمع نظری بده، بعد همسرش جلوی همه با او مخالفت کنه و بعد حتی با هم شروع به بحث کنند.
و یا اینکه وقتی آقا با دوستانش راجع به مسئله ای صحبت می کنند، ایرادی ندارد اگر خانم هم نظرش رو بگه، ولی اگه خانم نظری مخالف شوهرش داره، بهتره در جمع نگه. مخصوصاً اینکه مثلاً خانم شما راجع به یک مسئله ای با یکی از دوستان شما همنظر باشند و هر دو شروع به رد کردن نظر شما بکنند، برای خود من اصلاً چیز جالبی نیست.
و البته همینطور هم برای خانم ها. مثلاً خانم با چند تا دوستانش نشستند و صحبتی می کنند. بعد آقا برگرده بگه چی می گه خانم. چرا حرف بی ربط می زنی. گوش کن ببین شمسی خانم چی میگه! :)
به نظر من چنین چیزی جالب نیست و نشون می ده که همبستگی و هماهنگی در اون خانواده اون طور که باید باشه، نیست.
سوال نمی پرسم تا باز هم راجع به این مسئله بحث شه.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)