سلام،
در این تالار بارها در تاپیک های مختلف توضیح داده شده که به علت خطر این دوستی ها و ضربه هایی که هر دو طرف در اثر این دوستی ها می خورند، به هیچ وجه ادامه چنین رابطه ای توصیه نمی شه.
شما رابطه خودتون رو قطع کنید.
به زندگی خودتون برسید.
در صورت تمایل به بقیه خواستگارها فرصت بدهید بیایند.
ایشون هم هر وقت شرایط ازدواجش فراهم شد، حالا یک یا چند سال دیگه، اگر شما هنوز مجرد بودید و تمایل داشتید و اگر او واقعاً هدفش ازدواج با شما باشد، به خواستگاری شما می آید.
مسئله این است که طبق گفته شما او کار می کنه و تا دو ترم دیگه درسش هم تموم می شه.
او اگر واقعاً هدفش ازدواج با شماست و قصد ازدواج دارد و حاضر است زیر بار این مسئولیت برود، می تواند همین الآن هم به خواستگاری شما بیاید. حداقل شرایط خودش را می گوید، چند ماه رفت و آمد خانوادگی می کنید.
کم کم نامزد می شوید و عقد می کنید و تا یک سال دیگه هم که درسش تمام بشه عروسی می کنید.
البته شاید این بهترین راه برای ازدواج نباشد ولی یک راهش هست.
ولی از قرار معلوم او فعلاً نمی خواهد زیر بار ازدواج برود. از کجا معلوم که سال دیگه نگوید که من فعلاً باید یک کار بهتر پیدا کنم، 2 سال دیگه صبر کن؟
به نظر من این اشتباه است که یک دختر بهترین سالهای جوانیش رو در انتظار کسی بگذراند که معلوم نیست آخرش طرف برای ازدواج اقدام می کند یا نه. این مسئله هیچ ربطی به شخصیت ایشون ندارد. بلکه کلاً در رابطه با هیچ کس نمی شود گفت که آیا طرف سال دیگه آمادگی ازدواج پیدا می کند یا نه! ما نمی دانیم تا سال دیگه چه اتفاقاتی خواهد افتاد و چه مسائلی نظر او را چند بار عوض خواهند کرد.
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)