ازدواج و مشکلات ایرانیان خارج از کشور

[hamed65]

سلام!

این تاپیک رو زدم، چون مشکلی دارم که فقط مخصوص خودم نیست.
3 نفر دیگه رو هم می شناسم که این مشکل رو دارند و مطمئن هستم در همین تالار هم کسانی هستند که این مشکل برایشون آشناست.

مسئله پیدا کردن همسر هست برای کسانی که خارج از کشور هستند.

خب مثلاً یک پسری که در ایران هست، خودش و خانواده اش تو دوستان و آشنایان و فامیل و همسایه ها و هم دانشگاهیان و همکاران و ... کلی دختر دم بخت بشناسند.
دیگه فقط مانده انتخاب، که البته خود این انتخاب صحیح یک مسئله سخت و مهم هست.

ولی مسئله اینه که من تقریباً همین انتخاب رو هم ندارم!

چندتا دختر در دانشگاه می شناسم، که همه از من بزرگ تر هستند و اصلاً شرایطشون جوری نیست که آدم بخواهد حتی راجع بهشون فکر کنه.
تنها جمع ایرانی ما هم که مسجد هست که اون هم فکر کنم فقط 2-3 تا دختر هم سن من اونجا باشه که اصلاً خانواده هایشون از نظر فرهنگ و طرز فکر با ما جور در نمی آیند.

این وسط من فقط 1 گزینه دارم.
دختر یکی از فامیل های دور ما که مادرم اون رو یکی دو بار دیده و پسندیده!
چند ماه اصرار می کنه که بریم خواستگاری.
البته برادرش رو من می شناسم و واقعاً پسر خوبی هست.
ولی از خود دختر خانم من فقط 2 تا عکس کوچک ازش دیدم.

ولی واقعاً نمی دونم! احساس می کنم دستم بسته است و نمی توانم راحت تصمیم بگیرم.
یعنی من می دونم که خب وقتی به خواستگاری بروم و بخواهم تصمیم بگیرم، همیشه این مسئله همراه من هست که اگر این رو نخواهی، دیگه می خواهی کجا زن پیدا کنی؟!
و این فشار روی من اذیتم می کنه.


یک راه دیگر این هست که در ایران کسی رو پیدا کنم.
ولی مشکلات بزرگی سر راه من هستند:
1- مادرم و خواهرم اینجا زندگی می کنند. خودم هم اینجا. چه کسی می تواند ایران دنبال دختر برای من باشد؟
2- فرض بگیریم کسی پیدا شد. منی که سالی فوقش 1 ماه بتونم بیام ایران، چطوری طرف رو بشناسم؟!
3- فرض بگیریم یک دختر پیدا کردم، فرشته! دختر مردم رو از پدر مادرش جدا کنم، بیارم اینجا تو کشور غریب؟ اذیت نمی شه؟ 2 ماه بعد نمی گه دلم برای مادرم تنگ شده؟ اصلاً چند تا دختر می شه پیدا کرد که پدر مادرشون اجازه بدهند دخترشون از ایران برود؟


با خودم فکر می کنم اگه ما الآن بر می گشتیم ایران، خیلی من و خواهرم موقعیت های عالی برای ازدواج می تونستیم داشته باشیم. ولی خب، شرایط و قصد برگشت نداریم.

فعلاً که فقط می گوییم توکل، توکل.
ولی باید قدمی هم برداشت، نه اینکه فقط منتظر باشیم خدا از آسمون یک همسر برایمون بفرسته! :)

به نظر شما من و امثال من چی کار می توانیم بکنیم؟