دوست خوبم!
بدبینی به هر شکل و اندازه ای بده و باید از اخلاقیات حذف بشه.
بین احتیاط و بدبینی فرق بسیار زیادیه. احتیاط شرط عقله، اما بدبینی ضعف احساسه!
نشانه شون هم اینه که در احتیاط شخص از تصمیم خودش خرسنده، در مورد کسی قضاوت و پیش داوری نمیکنه، به شخص خاص مضمون نمیشه، تنها به تناسب موقعیت امنیت رو برقرار میکنه، اما در بدبینی، فرد همیشه از احساسش نسبت به دیگران در رنجه. گاها پیش داوری میکنه، مدام منتظر بدبیاری و خیانته و .....
پس با این حساب باید امنیت رو همواره برقرار کرد، اما به دنبال احتیاط، نه در نتیجه ی شک و بد بینی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)