RE: رسیدن به آرامش واسه من یه آرزوی محاله
آقای تسوکه اصلااااااااااااا این طوری نیست باور کنید
فقط حوصله اینکه حرفای اون آقا رو مرور کنم و بیام بنویسمو نداشتم همین.
اخه همش درمورد رازهایی که آقایون باید بدونند
رازهایی که خانوما باید بدونن و یه سری مقالات بیشتر ادبی تا روانشناسی بود حرف زد و ما هم مینوشتیم.بعضیاشم اصلا قبول نداشتم و دقیقا چون بی فایده بود دیگه حالا شوهرم اصلا به اونا اعتقاد نداره.
قهر نکنید دیگه. اصلا قصدبی احترامی و یا بی محلی کردن بهتونو نداشتم آقای مهندس.
همین امشب میرم تو جزوه هام میگردم(چون چند روزیه اسباب کشی کردیم) و هرجا نکته خوبی داشت میام مینویسم.الان رو موبایلم آلارم گذاشتم.
آقای sci بینهایت ازتون ممنونم حس میکنم تاحالا کسی منو انقد نفهمیده بود.
اما چند تا سوال: اگه این رفتار جرات مندانه رو داشته باشم یعنی بااحترام نظر مخالفمو بگم و از خودم دفاع کنم بیشتر باعث نمیشم که همه رو از خودم ناراحت کنم؟
چی کار کنم که اصلا حرفشون واسم مهم نباشه و هیچ اهمیتی به تهمتاشون و برخورداشون ندم نه اینکه عصبانی بشم؟
بعضی اوقات که از دست کسی ناراحت میشم تو خودم میریزم و شدیدا خودخوری میکنم اما خیلی اوقات هم خیلی رک حرفمو میزنم و همین باعث میشه از من بدشون بیاد که چون بزرگترند نباید جوابشونو بدم و تازه وقتی گله میکنم تهمتهایی میشنوم که از شدت عصبانیت دستام میلرزن!!!!!و خیلی به خودم رحمم میاد.صدای تپش قلبمو میشنوم.
[align=center]خدايا آن گونه زنده ام بدار كه نشكند دلي از زنده بودنم
و آن گونه بميران كه كسي به وجد نيايد از نبودنم...[/align]
علاقه مندی ها (Bookmarks)