کم طاقت نیستم.خیلی وقته که دیگه کسی تایپیکمونمی خونه وکمکم نمیکنه.تواین شرایط همه ی امیدم شماها بودین.به امیدخوندن حرفها وکمکای شما میام تواین سایت اما دریغ از یک پیام...احساساتی نیستم اما بایدبگم خیلی دلم گرفت.ازاین که بین این همه ادم حتی یه نفرهم صدای کمک خواستن منونشنید...تاقبل ازاین میخواستم باوجود همه ی مشکلاتی که دارم برم توانجمن آدمای خوشبخت ثبت نام کنم اما الان دیگه دوس ندارم اینکارو بکنم... وقتشه ازهمتون خدحافظی کنم.ازهمه اون کسایی که راهنماییم کردن ممنونم.برای همتون آرزوی موفقیت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)