چطور باید حقمان را بگیریم؟!

[آریـا]

در ضمن نمی شود که مال آدم را بردارند و فحاشی کنند و ما هم فراموش کنیم! عملا می شود دزد پروری!

:)

یک بار این روان شناسه که توی تلوزیون صحبت می کنه یک حرف جالبی زد.

یک نفر مثل شما بود که وقتی کسی حقش رو می خورد سعی می کرد که هرجور شده حقش رو پس بگیره و طرفش رو ادب کنه.البته خیلی شدید بود به طوری که به کل تحمل و اعصابش بر هم ریخته شده بود

دکتر گفت : اگر یک سگ بیاید و تو را گاز بگیرد ، او را کتک می زنی تا ادب شود؟

به هر حال دو مورد است :

1 - اول اینکه ما پدر و مادر همه مرد شهر نیستیم که وقتی کسی خطایی کرد سعی در ادب کردنش داشته باشیم.این طوری 20 سال هم نمی توانیم زندگی کنیم و صد در صد سکته هه رو زدیم

2 - دوم اینکه آدم همیشه باید فکر کنه که چی می ده و چی می گیره.درسته مال شما خورده شده.درست شما ضرر کردید.ولی آیا اگر به این روند ادامه دهید بیشتر ضرر نمی کنید؟همسرتان اگر این جمله شما :

در ضمن شوهر من رو بحال خودش بذاری، سرش کلاه می ره. زیاد از این کلاهها سرش گذاشتن!!!

را بخوانند شدیدا به غرورشان بر می خورد.خودتان را بگذارید جای ایشان:

هم مالش رفته.هم غرورش.تازه کلی اعصاب خرد کنی بعدی با شما هم خواهد داشت

به هر حال قطعا همسر شما هم دارد برای زندگیشان سخت تلاش می کنند.حالا که یک اتفاقی افتاده آیا این رفتار حقشان است؟

شما این دو حالت را در نظر بگیرید :

1 - نفر اول خطایی می کند ........................... نفر دوم به وی سرکوفت می زند
2 - نفر اول خطایی می کند ............................ نفر دوم وی را حمایت می کند

به نظر شما کدام قشنگ تر و درست تر است؟

خب اگر قرار باشه آدم هر خطایی در زندگی بکند بعدش کلی هم همسرش به وی سرکوفت بزند که زندگی خیلی تلخ می شود.مگر می شود آدم خطایی نکند؟!

به قول معروف "املا"ی نانوشته غلط ندارد.خدا رو شکر کنید که همسر شما "املا" می نویسد و از نوشتن "املا" شانه خالی نمی کند