شرح پریشانی من

[مهراب آراد]

شبنم عزیز
من واقعا از تکرار این بحث اکراه دارم ..حرف شما را صد در صد می پذیرم که پذیرش و ماندن و وارد شدن در یک زندگی زناشویی ایجاد تعهد می کند و عدول از این تعهد و آشنایی با هر شخص ثالثی به هر نوع و به هر شیوه خیانت محسوب می شود ..در این که شکی نیست و به عنوان یک اصل پذیرفته شده در همه جای دنیا ثابت شده اما خواهر خو ب من لطفا به این سوالات من هم پاسخ دهید ..به نظر شما این تعهدی که مد نظر شماست یعنی چی؟؟؟؟؟؟ و شامل چه چیزهایی میشه؟؟؟؟ تعهد یعنی دو نفر در تمام لحظات در غم و شادی هم شریک هستند .نسبت به ایجاد آسایش و آرامش طرف مقابل مسولیت دارند و در مسولیت های زندگی هر کدام به یک میزان وظیفه پذیر هستند و موظف به برآوردن نیازهای روحی و جسمی همدیگر...این یعنی تعریف تعهد ی که شما می گین..
سوال من اینجاست عزیزم اگر هر کدام از طرفین به هر دلیلی موجبات بروز آزار و اذیت شخص مقابل را فراهم کند و شرایطی بوجود آورد که یکی از طرفین تحمل شرایط و وضعیت موجود برایش دشوار باشد و به عبارتی نسبت به رفع نیازهای طرف مقابل چه روحی و چه جسمی احساس وظیفه نکند آیا به نظر شما این عدول از همان تعهدی که شما می گویید به حساب نمی آید؟؟؟؟
قضیه خیلی روشنه شبنم جان .شخصی که خواسته های فردی رو به تعهدش به همسرش ترجیح می ده اولین کسی هست که از همان تعهد عدول کرده ولی شما اون شخص رو نمی بینید و می چسبید به کسی که نیازهای سرکوب شدشو جای دیگه جستجو کرده در صورتی که ایشان متهم ردیف دوم هستند و شما این اصل رو فراموش کردین..تعهد شکنی فقط در جستجوی شخص ثالث نیست ..همین بی توجهی به نیازهای طرف مقابل اولین قدم های تعهد شکنی هست .
باز هم می دونم چی می خواین جواب بدین .می خواین بگین بهتره این شخصی که نیازهای سرکوب شده داره اول رابطه رو تموم کنه بصورت رسمی و بعد بره دنبال کسی دیگه...عزیزم نمی دونم چقدر تجربه زندگی مشترک داری ولی در زندگی مشترک فقط خواست شخص تعیین کننده نیست ..دیگه برای ادامه و یا قطع این ارتباط خود شخص شاکی خیلی تصمیم گیرنده نیست .این مساله مثل یه رابطه دوستی ساده نیست که به راحتی قادر به پایانش باشیم ..مسایلی چون حضور طفلی ی گناه چون برخورد خانواده ها و دید جامعه مشکلات مالی و مشکلات رسیدن به استقلال مسایلی چون مسایل حقوقی و قانونی ..... در این امر دخیلند ..به قول ما کرمانشاهی ها بعضی حرفها به دهن آسان هستند ...درست عین شما که اینو مدام تکرار می کنید ..اما این تصمیم خیلی سنگینی هست ..خود من به شخصه ده سال زجر کشیدم و ساختم و با خودم و نیازهام کلنجار رفتم تا تونستم خودمو برای تصمیم به این بزرگی آماده کنم .این یک مرحله حیاتی توی زندگی هر شخصی هست که یه جورایی از ازدواج حساس تر و حیاتی تر هست مخصوصا وقتی پای بچه ای هم وسط باشد .بدون آمادگی و سبک و سنگین کردن خیلی ریسک بالایی دارد..و از همه بدتر اینکه در شرایطی باشیم که مثل همسر ایشان و شوهر من برای این مساله طرف مقابلمان هم اصلا همکاری نکند و از هر دری وارد شود که سنگ جلوی پایمان بیندازد..همانطور که اگر دقت کردید به نوشته های این برادر گرامی بارها تاکید کرد که نیاز به آرامش روحی دارد و نیاز جسمی اصلا برایش ملاک نیست .می دانید این بعنی چه ..یعنی اینکه این شخص از هیچ لحاظ از جانب همسرش تامین نمیشه و دنبال جایی می گرده که کمی از لحاظ روحی آرامش بگیره ..همون حسی که منو فلج کرده بود.
ولی تمام این حرفها را برای این زدم که بگم مشکل این شخص زوج اصلا وجود شخص سوم نیست ..ایشان زندگی بیماری دارند که توان ذهنی و تصمیم گیریشان را مختل کرده است پس بهتره اصلا به اصل مشکل بپردازیم که روابط ایشان با خانمش هست .شخص سوم اینجا مطرح نیست ...
برادر گرامی مهراب
من یک خانمم و کاملا مشکل شما را درک می کنم ..من هم خیلی طول کشید تا برای طلاق آماده شدم و شرایط را برای این امر فراهم کردم ...ولی من چون مادر هستم بیشتر فکر می کنم باید به شرایط پسرتان بیشتر فکر بکنید چون سن مناسبی برای این مساله ندارد..
امیدوارم موفق باشید

با سلام و سپاس
خواهر خوبم!
اشتباه مرا در برادر خواندن شما ببخشید؛هرچند که انسانیت انسان مهم است نه جنسیت او.
سهم خودم را در بروز اشتباهاتم می پذیرم و تاوانش را پس داده و می دهم.
عین واقعیت است اگر بگویم تمام رفتارهای من واکنش بوده در برایر کنش های همسرم.
قصد توجیه ندارم و می دانم که قدم های خطا بسیار برداشته ام؛اما شرایط حال حاضرم بحرانی است و شوربختانه دیگر حتی نمی توانم تغییرات رفتاری همسرم را بپذیرم.
وجود نفر سوم را در ذهن و دلم می پذیرم و اعتراف می کنم و خوب می دانم که درین وانفسای بی کسی و تنهایی و جود یک نفر (ولو ذهنی و نه واقعی)می تواند مرا برای ادامه راهم توانمند سازد و ازین که نام این کارم خیانت باشد هراسی ندارم.بار معنایی واژه ها را ما انسان ها بر دوش آن ها می گذاریم.بگذارید این بار تعریف من از خیانت مغایر با نگاه و نظر دیگران باشد.
همان طوری که شما به درستی گفتید پسرم و آینده او بسیار برایم مهم است و همان طوری که قبلا هم گفتم حاضرم تمام شرایط همسرم را برای جدایی بپذیرم ولی پسرم را خودم بزرگ کنم حتی اگر این شرط ازدواج نکردن دوباره باشد.
خواهر خوبم!خوشحال می شوم اگر باز هم از نظرات خوب شما بهره مند شوم به ویژه که شما این تجربه تلخ را پشت سر گذاشته اید.

در مبحث روانشناسي مثلثي وجود دارد كه بر مبناي آن مثلث نقش افراد دخيل در رابطه تعيين مي شود

1- حمايت كننده
به خوب و بد و يا درست و غلط بودن رفتارها و اعمال و افكار خانم اقای محراب كاري ندارم اما اين خانم در اين مثلث نقش حامي دارد و درست يا غلط از كيان خانواده ي آشفته و پريشان خود و حريم هاي زندگي اش و بچه اش دفاع مي كند . ( من نه اين خانم را تائيد مي كنم نه تكذيب بلكه تنها قصد دارم نقش او را برايت تعريف كنم )

2- زجر دهنده
به نمودار رفتاري - حسي - و....آقای مهراب كه نگاه مي كني كاملا مشخص است از دو جبهه ي زن به نفع خود بهره مي برد( اين حرف به معناي بد بودن اين آقا نيست بلكه دلائلي دارد كه ما به آن نمي پردازيم ) از يك طرف با دعوا و جنگ بانك نوازشي اش را پر مي كند و از طرف ديگر با تائيد گرفتن و....در يك چرخه عدم مديريت و تصميم گيري درست و قاطعانه گردش 360 درجه اي دارد و...

3- قرباني
نقش خانمی که وارد این زندگی شده و خواسته که در اين رابطه نقش آدم خوبه ي قصه را بازي كند و......

روانشناسان به هر یک از اعضای این مثلث پیشنهاد خارج شدن از این مثلث رو می دن. ماندن در این مثلث نتیجه ای جز فرسوده شدن روح و جان نداره

سلام دوست عزیز!
ممنونم که سعیتان بر این بوده که قضاوتی درباره رفتارهای ما نداشته باشید.
سپاسگزار خواهم شد اگر این نوشته تان را توضیح بیشتری بدهید و ذهنم را آگاه تر سازید.
منتظر خواهم بود اگر دوست داشتید و وقت...