درسته شرعا وظیفه مرد هست که همسرش رو از نظر مادی تامین کنه ولی شرعا . عرفا . احساسا و عقلا وظیفه زن هم این هست که شریک روزهای سخت و آسون زندگی باشه .
دوستان محترم حرفام رو یکبار دیگه اینجا آوردم که تاکید کنم تامین مادی زندگی بعهده مرده از دید من.


وقتی طرفین همدیگرو خوب بشناسید و بهم اعتماد داشته باشند و از حساب و کتاب خونه و خرج مخارج و وام و قسط خبر داشته باشند و صداقت رو رعایت کرده باشند . مرد در شرایطی قرار نمیگیره که بخواد غرورش له بشه چرا که یه زن فداکار وقتی میبینه همسرش هزار جور دغدغه مالی داره و همه تلاشش رو میکنه هیچوقت مردش رو در شرایطی قرار نمیده که بخواد بگه ندارم .... نمی تونم ....
نظر شخصی من اینه که دور از انسانیت هست که به مردی که همه تلاشش رو میکنه ولی یه جاهایی کم میاره بگیم برو از خانوادت قرض بگیر ... مگه بعد از ازدواج نزدیکترین فرد زندگی هر کس همسرش نیست دیگه خانوادش چی کاره هستند این وسط ؟ چرا وقتی پای دخالت و عروس و مادرشوهر بازی در میونه خانواده همسر بد هستند و نباید زیاد وارد بازیشون کرد ولی موقع مسائل مالی که میشه اولین گزینه ای که به ذهن میرسه همون بدها هستند؟؟؟؟

من نمی گم مردها رو بی مسئولیت بار بیارید و اینقدر لی لی به لالاشون بگذارید که وظایف خودشون یادشون بره ولی خواهشا اینقدر پول من و پول تو و سهم من و سهم تو نکنید . اینقدر نگید وظیفشه به من چه ...
اینقدر شرایطی بوجود نیارید که بخوان بگن ندارم .... فقط تو اون لحظه حس کنید که جاهاتون عوض شده چه حسی بهتون دست میده ؟
چه حسی بهتون دست میده وقتی یه نفر ازتون خواسته ای داره و میدونین وظیفه تون هست ولی نمیتونین انجام بدین ؟


پی نوشت : همه دفاعیات من از مردهایی هست که وظایفشون رو میدونند و مسئولیت پذیر هستند نه مردایی که چشم طمع به حقوق همسرانشون دوختند یا هیچ مسئولیت و وظیفه ای رو درک نمی کنند.

اگه تاپیک منحرف شد I'm so sorry