من از اولشم كه شوهرم از خونه رفت هيچوقت جلوي مادرمينا خودمو ناراحت نشون ندادم . الانم خدا رو شكر خيلي حالم خوبه و متاسفانه به جاي اينكه خانوادم تو اين شرايط دركم كنن و خودشون تشويق كنن كه بيشتر برم تفريح تا روحيه ام عوض شه تا ميشنون كه من با دوستام رفتم بيرون يا مسافرت جيغ و دادشون ميره رو هوا .
خواهرم هميشه طوري باهاشون رفتار مي كنه كه جرات نمي كنن به اون چيزي بگن يا توي كاراش دخالت كنن ولي من از ترس اينكه ناراحتشون كنم و به خاطر اينكه نمي خوام دلشون بشكنه سعي مي كنم هميشه باهاشون مدارا كنم ولي ديگه خيلي كاراشون آزاردهنده شده .
من اگه دو روز بگذره و نرم خونشون مامانم زنگ مي زنه خونمون و تيكه بارونم ميكنه كه بازم كجايي پيدات نيست . انگار من ديگه كار و زندگي ندارم . ولي هيچوقت جرات نمي كنن با خواهرم اينطوري رفتار كنن .
الان يكساله گذشته كه من تنهام و خودشون مي بينن كه تا حالا مشكلي نداشتم يا حداقل اگه هم داشتم با كمك دوستام حل كردم كه اونا نفهمن و نگرانم نشن ولي بازم اين حرفا و كاراشونو ادامه ميدن . من مطمئنم بيشتر از اينكه نگران من باشن نگران حرف مردمن و خيلي براشون مهمه كه ديگران الان چي مي گن .
وگرنه ايندفعه كه سعي كردم خيلي آروم و منطقي با مامانم صحبت كنم و بگم كه من اينطوري راحت ترم و هيچ مشكليم ندارم ديگه اخرش كه مامانم كم آورد گفت آره ديگه تو راحتي ديگه . ماييم كه همش حرف و حديث ميشنويم . آخه كدوم دختري رو ديدي وقتي جدا ميشه از شوهرش بره تنها زندگي كنه همه برمي گردن خونه باباشون . آخه اينم شد دليل كه حالا چون دو سه نفر تو فاميل طلاق گرفتن و برگشتن خونه باباشون منم مثل اونا رفتار كنم ؟
من نمي دونم واقعا در قبال اين رفتاراشون چه جوري رفتار كنم . اگه بزنم تو ذوقشون بهشون برمي خوره بابام قهر مي كنه و مامانم گريه مي كنه اگه هم بخوام به حرف اونا زندگي كنم كه ....








علاقه مندی ها (Bookmarks)