سلام.قبل از هر چیزی میخوام بابت این همه تلاش و مثبت نگری و موفقیتی که دارین وکسب کردین بهتون تبریک بگم.درس خوندن، نگه داری از یک مادر و برادر بیمار . تلاش برای بهبود وضع خانه.آفرین...هزاران هزار آفرین
اما دوست خوب من فکر میکنم شما تا حد لازم و کافی و حتی بیش از اون تلاشتونو برای برادرتون انجام دادین.(اجرتون جزیل)اما با توجه به گفته شما که ایشون هم هوش مرزی هستن(که خودش نیازمند مراقبتهای خاصه) و هم در سن بلوغ فکر میکنم که ایشون نیازمند مراقبت خاص هستن که شما مسلما به تنهایی نه تواناییشو دارین و نه اگاهیشو(البته مسلمه که با گذشت این همه سال به خوبی از وضع روحی برادرتون آگاهین) اماشاید بهتر باشه ایشون ساعات مشخصی از شبانه روز رو در مراکز خاص سپری کنن تا هم این دوران سخت براشون طی شه هم آرامش به خونه تون برگرده و هم شما به وظیفه تون عمل کرده باشین و خیالتون راحت شه.
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)