خودم دلم نمی خواد حتی یک ریال از حقوقمو بهش بدم چون تو این مدت کم تحقیر نشدم او مردی نیست که من بتونم بهش تکیه کنم خیلی از رفتارهاش مردونه نیست عین نامردیه . ولی مسئله اینه که اگه بهش ندم منو تحت فشار می زاره که نمی خوام بری سر کار.ارامشمو ازم می گیره از طرفی اهل تلافی کردنه تو این چند ماه که تمام و کمال از حسابم برداشت می کردنه یک بار از من قدردانی نکرده (حتی به اندازه یه شاخه گل هم حاضر نبوده با پول خودم برام خرج کنه !!) وای به حال روزی که من سرکار نرم و محتاج اون باشم . لیلا درست می گه من باید یه فکر اساسی بکنم .








علاقه مندی ها (Bookmarks)