نوشته اصلی توسط یک زن امیدوار
داستان این آواتار
خانم کاملا حق با شماست! چیزی که این بانو در دست داره یک چنگ است...
نام این نقاشی " امید " اثر جرج فردریک واتس، نقاش بریتانیایی مربوط به دوره ویکتوریاست.
این اثر که در موزه کوچک گیلدهال در مرکز شهر لندن نگهداری می شود، بانوی جوانی را نشان می دهد که با چشمان بسته، بر روی کره خاکی نشسته و چنگی را که فقط یک رشته دارد در آغوش می فشارد. او با حالتی قوز کرده، مشغول نواختن چنگی است و گوش خود را برای شنیدن نوای چنگ به آن نزدیک کرده است.
این تابلو چندی پیش ، توجه بسیاری از مردم و رسانه ها را به خود جلب کرده چرا که این اثر قرن نوزدهمی الهام بخش عبارت مشهور و تیتر کتاب باراک اوباما یعنی «بی پروایی امید» است.
ارتباط این اثر با باراک اوباما از آنجا می آید که جرمای رایت، پیشوای مذهبی سابق وی، در یکی از سخنرانی های خود ۲۰ سال پیش این تابلو را منبعی الهام بخش توصیف کرد. او گفت: « در این تابلو زن جوان حال و روز یک قربانی جنگ را دارد ولی در عین حال بی پروایی و شهامت امید را به نمایش می گذارد.»
این تصویر و توصیف آن آویزه گوش باراک اوباما شد. او از همین عبارت در نطق سال ۲۰۰۴ و زمان انتخاب اش به عنوان سناتور و همینطور در عنوان کتاب دوم خود استفاده کرد.
این اثر متعلق به سال ۱۸۸۵ جزو یک مجموعه هنری خصوصی است و نقاش دو نسخه از آن نقاشی کرده است. نسخه بهتر آن در موزه مشهورتری در شهر لندن به نام «تیت» قرار دارد.
موضوع آثار دیگر فردریک واتس که در موزه گیلدهال به نمایش گذاشته شده اند عمدتا مشکلات و شرایط سخت زندگی فقرا و محرومان است. با وجودیکه این نقاش پس از مرگ شهرت نسبی خود را از دست داد ولی دو تابلوی وی به نام «امید» و دیگری «عشق و زندگی» از سایر آثار وی مشهورتر هستند.
باراک اوباما رئیس جمهوری جدید آمریکا اکنون امکان آنرا دارد که از تابلوی «عشق و زندگی» هر روز لذت ببرد چون این تابلو از سوی بریتانیا به مردم آمریکا تقدیم شد و تئودور روزولت رئیس جمهور اسبق آمریکا آنرا در یکی از تالارهای کاخ سفید نصب کرد.
_____________
پ ن:
سرافراز عزیز؛ من از نظر چهره، شبیه پرفسور بالتازار نیستم اما هر دو عینک می زنیم و اخلاقیات مشابهی داریم.. بخصوص لبخند مشابهی داریم!
کلا از این کاراکتر همیشه خوشم می اومده...
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)