دوست عزیز هدف از یک رابطه چه در قالب ازدواج و حتی در حالتهای دیگر آن (که ممکنه مورد تایید باشه یا نه )الزاما فقط دوست داشتن نیست.اگر کسی منو دوست داشته باشه اما تصویر ذهنی رو که از خودم دارم خراب کنه آرامشم رو بگیره و تداخل احساسی برام ایجاد کنه آیا این رابطه برای من مفیده؟ شما فکر کن یک تلویزیون 3d خریدی که خیلی هم دوستش داری و از کار باهاش لذت میبری اما تا روشنش میکنی برق میگیردت! بعد هر کی به شما بگه این تلویزیون به درد نمیخوره شما میگی نه بابا من چند ساله دارمش دوستش دارم خیلی مزیتها داره و ...(البته در مثال مناقشه ایرادی نداره)
نمیخام بگم این آقا برای شما مناسب هست یا نیست اما بی شک این رابطه مشکلات زیادی برای شما ایجاد کرده و حتی اگر ازدواج هم بکنید با کاهش اوج احساسی که الان در اون هستید رفته رفته ایرادت ایشون بیشتر به چشمتون میاد.یه سری به مطالب این تالار بزنید و ببینید کسانی که پیش از ازدواج هیچ مشکلی با طرف مقابل نداشتن الان درگیر چه مسائل حادی شدن چطور اعتماد به نفسشون سرکوب شده و چه در گیریهای روحی پیدا کردن حالا ایشون که از همین الان این حالات رو در شما ایجاد کرده !
در کل این رابطه نیاز به یک بازبینی اساسی از جانب شما داره و اینم بدونید که در 99% موارد قابلیت تغییر طرف مقابل وجود نداره پس با فکر باز و به دور از احساس تصمیم بگیرید.
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)