نمي دونم با اين حس چه كنم؟ كمكم كنيد

[الميرا1358]

نمی دونی چقدر از خوندن نوشته هات آرامش می گیرم بالهای صداقت
اتفاقا مثال معلول مثال خوبی بود. من بیش از اندازه همیشه از خودم انتظار داشتم. همیشه در تکاپو بودم. یه کمی ایده آلیستی در من وجود داره. یا کمال گرایی بیش از اندازه. ولی حالا دیگه توانم کم شده. من انسان مراعات کنی بودم و هستم. مراعات پدر و مادر.مراعات نزدیکان. چون فکر می کنم انسان تنها به دنیا اومده و باید به تنهایی از پس کارهاش بربیاد. ولی الان باورت نمیشه چقدر دوست دارم یه دستی از غیب این بارهای روی دوش من رو برداره و من یله بدم رو کاناپه و به هیج چیز فکر نکنم.
درست می گی کلید جدایی و منطقی بودن این کار دست خودمه و نباید بشینم مرثیه سرایی احساسی کنم.
اما در مورد ترسهام نمی تونم و نمی دونم که چی هستن...کلا من در ظاهر انسان بسیار سرد و قوی هستم. خیلی از کسانی که برای اولین بار منو می بینن می گن واقعا تا حالا عاشق هم شدی؟ تو خیلی قوی یه جوری هستی...ولی اصلا اینطور نیست...درسته قوی ام مستقلم ولی درونم پر از احساسات گاها عجیب غریب و خاصه. (این یه اعترافی که تا بحال به کسی نکردم مگر این که خودش متوجه شده باشه).
چه جوری بفهمم که از چی می ترسم؟ یه زمانی فکر می کردم از تنهایی می ترسم ولی بعد از جدایی ام دیدم خیلی بهتر از بودن با شخصی ایه که رو اعصابت راه بره و الان تنهایی رو دوست دارم. بذار فکر کنم....چرا از وابسته شدن به کسی از لحاظ مالی می ترسم هرچند این اشخاص نزدیکانم باشن. من اصلا دوست ندارم از کسی کمک مالی بگیرم دلم می خواد خودم استقلال مالی داشته باشم. و الان به علت حوادث اخیر یه سری مشکلات مالی برام پیش اومده که زندگی م دستخوش تغییر میشه. اول از همه باید نقل مکان کنم...نمی دونم...
غالب ترین حسی که این چندروز دارم خشمی یه که نسبت به دنیا دارم. این که چرا دست به هر کاری زدم به سرانجام نرسیده. میدونم که باید اینا رو خیر بدونم از جانب خدا ولی بخوام بنویسم یه طومار میشه . بخدا میگم باشه خدایا نرسیدن به عشقم اونا سالها به صلاحم نبود..مهاجرت از ایران و از دست دادن یه کار پردرآمد به علت اون ..زندگی با شوهرم و هزاران چیز دیگه به صلاحم نبود. پس چی به صلاح منه؟
در مورد جرات مندی...من کلا انسانی هستم که راحت نه می گم . تعارف هم با کسی ندارم. حتی شده که دوستانم زنگ می زنن و می خوان به دیدارم بیان من خیلی راحت می گم امروز حال ندارم و به ندرت دروغ میگم چون اصلا از دروغ خوشم نمیاد. ولی در یه رابطه احساسی یا زناشویی شاید کمی منفعل عمل کنم. دقیق نمی تونم بگم چون باید بشینم و موقعیت های مختلف رو بررسی کنم.
بالهای صداقت ...ببخشید اگه وقتت رو می گیرم. می دونم که برای هر کدوم از این پست ها وقت و علاقه گذاشتی. بدون که من درک می کنم. حرف زدن تو جایی که کسی تو رو نمی شناسه و می تونی راحت تمام قدرتت رو کنار بذاری و با فراغ بال از عیوبی که می شناسی یا نمی شناسیشون حرف بزنی موهبته.