1majidو cent_osو فرشته مهربان عزيز
از حرفاي همه تون به همون واكنش وارونه رسيدم و بنا به توصيه فرشته عزيز رفتم در موردش مطالعه كردم
ولي حقيقتش ته دلم نمي پذيره اين واكنش وارونه س آخه مدام ميگه در نبودت ما هيچ( و با تاكيد گزنده اي رو هيچ)مشكلي نداشتيم و منم باورم شده كه موجود بي خاصيتي بودم ولي اصلا بي خاصيت آدم دلش واسه گربه ي خونگيشم كه به هيچ دردي نميخوره هم تنگ ميشه من كه خير سرم زن و مادر دخترشم!!
ولي ترجيح ميدم تقصير واكنش وارونه بوده باشه تا آدم ديوونه
حالا از كجا بفهمم اين واكنش وارونه س و در مقابل بايد چي كار كنم؟
ديشب موقع خواب خواست از دلم در بياره البته به هيچ عنوان عذر خواهي نكرد فكر مي كنه همه چي با يه ماچ حل ميشه!!من مثه گداها نشستم گوشه خيابون حالاااا..... چون فكر كردم تغيير رفتارش به خاطر سكسه و اين از نظر من خود خواهيه محضه بهش بي محلي كردم
بگذريم واكنش صحيح در برابر اين واكنش واروونه(البته واكنش شوهر من از وارونه وارونه تر بود)چيه؟ تو رو خدا نگيد برم قربون صدقه ش برم كه خوب ميدونم پر رو ميشه فكر ميكنه گل كاشته