شوقی برای ادامه کار و درس ندارم

[meysamm]

شاید این احساس و این فکر مقداری مسخره به نظر برسه و شاید به علت سن کمی که دارم باشه.(24 سال)
من فکر می کنم در چنین شرایطی که هستم همیشه یک موضوع بوده که منو به شوق و اشتیاق می رسوند.
...
شاید تایپ این مسائل برام سخت باشه ولی همیشه توی تصوراتم "دختری" رو می بینم که اگر "وجود" داشت ، بعنوان نامزد و یک همسر چقدر توی زندگی ام رنگ خوشبختی ، شوق و اشتیاق وجود احساس میشد...
اون چیزی که من فکر می کنم می تونه به زندگی من رنگ دیگه ایی بده ، یک دختره.
کسی که بتونه منو کمک کنه تا این راه رو با یاری عاطفی اون ادامه بدم.

سلام bbeg
منظورت از رابطه عاطفی چیه ؟
چرا به ازدواج فکر نمی کنی ؟
ایا مانعی برای رسیدن به این منبع انگیزه (اگه واقعا همینطور باشه ) وجود داره ؟

یه توصیه خیلی تکراری که خودم هنوز بهش ایمان ندارم :) :
منبع ارامش . انرزی ، انگیزه و امید به زندگی در درون شماست
منابع بیرونی ناپایدار هستن
و هرانچه را که نپاید دلبستگی نشاید

موفق باشی