سلام
طبیعتا میل و خواسته ی من میل به سوی شادی و راحتی که شاید به صورت تحریف شده باشه ,داره ولی یه چیزی به نام عقل - فطرت -وظیفه ,من رو به چیزی مانند غم و رنج دعوت می کنه .برای انتخاب درست واینکه در مواقعی که شادی و غم در تزاحم همند کدوم رو انتخاب می کنیم باید طرح و برنامه ی قبلی داشته باشیم و یه سری آگاهی ها از خودمون و اصلا خود شادی داشته باشیم اینکه :
مفهوم شادی چیه ؟
خودت روبه چه طریق شادو مسرور می کنی؟
آیا ریشه ی شادیت درونی یا بیرونی ؟
آیا می تونی همیشه و هر لحظه شاد باشی ؟
اصلا آیا صحیح هست که همیشه خودمون رو شاد نگه داریم ؟
آیا توسعی می کنی به هر قیمتی شاد شوی ؟
شدت و ضعف شادی را باید با چی سنجید و تنظیم کرد ؟
آ یا شادی برای تو حد و مرز دارد یا بی نهایت است ؟
یعنی:
به نظرت آیا هرقدر شادتر باشی – به هرقیمتی باشد –از هر راهی و با هر وسیله ای تامین بشه, مطلوبه ؟
آیا ارزش شادی مطلق است یا نه ؟
نظرت در مورد غم چیه ؟آیا اینه که اصلا نباید غمگین بشی؟ غمگین شدن و ناراحتی چیز بدی هست ؟
خنده بهتره یا گریه ؟
آیا همیشه باید لبخند زدو گریه نکرد؟
بیشتر باید دنبال شادی باشیم یا غم ؟
آیا داشتن غم نشانه ی نقص است و گریه همیشه نشانه ی ضعف؟
آیا شادی را باید مذمت کرد ؟ در چه مواردی ؟
آیا این شادی که به دنبالش هستیم عوارضی به دنبال داره یانه ؟چه عوارضی؟
آیا نظرت اینه؟
که شادی=سود و ومنفعت و سلامتی و غم = ضررو زیان و بیمار
وقتی شادی و غم در تزاحم یکدیگر قرار می گیرند تو کدوم رو انتخاب می کنی ؟
آیا شادی دنیا و آخرت در تضاد همند ؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)