با این حساب چیزی به عنوان سلیقه شخصی وجود نداره؟
پس معنای به دل نشستن چیه ؟


رفتار و برخورد و چهره و اندام و هرانچه به عنوان زیبایی ظاهری تلقی میشه
در نظر ادمای مختلف متفاوته؛
ایا در ذهن و تصور هرکس نوع خاصی از اون وجود نداره
که با رجوع به اون میتونه علاقه یا عدم علاقه اش رو نسبت به فرد مقابلش بسنجه؟

به سوال اول هم جواب ندادین
کدوم دیدگاه درسته ؟
اولویت با معیارهای ظاهری هست یا معیارهای کلی و اساسی ؟