من تجربه کردم.البته خودم نه..پدر و مادرم.با وجود بچه دار شدن که ماها باشیم مشکلاتشون حل نشده هیچ الان باید به هزار تا موصوع دیگه هم حواسشون باشه.بازم دوست دارم نظرتون رو در مورد بچه بدونم
زندگيم بهتر ميشه ؟ كسي تجربه نكرده؟
شماکه میگی رو اندام خانومت حساسی بچه دار بشه که اندامش بهم میریزه.بعدشم بچه کلی دردسر و زحمت داره.میگن اینی که زائوندی بزرگ کن بعد برو سراغ بعدی.
اول مشکلت رو با خانومت حل کن بعد برو سراغ بچه داری.
بچه احتیاج به یه خونه پر محبت داره نه خونه ای که مامان باباش از نظر احساسی کیلومترها فاصله دارن.اخه اون بچه چه گناهی کرده که بخواد جور ارتباط ناصحیح شما رو بکشه؟
این همه دوستان راهنماییت کردن گشتی گشتی این راهو انتخاب کردی؟یه کم رو حرفایی که بهت زدن فکر کن.
ضمنا دوران حاملگی و بعدش مادر ممکنه افسرده بشه،احتیاجش به عشق همسرش دو چندان میشه.باید مادر از نظر روانی امادگی بارداری و مادر شدن رو داشته باشه.
پدر شدن هم امادگی هایی میخواد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)