این رابطه کجاش عجیبه؟! من نفهمیدم! ببین آقای myheavenstar شما سنتون کمه و بالطبع کم تجربه هستین.مخصوصا اینکه از سیزده چهارده سالگی به قول خودتون عشق به ایشون رو تجربه کردین.چهارده سالگی از نظر رشدعاطفی برای یه پسر سن کمیه. شما الان ایشون رو به هر قیمتی می خواین و دختردایی مامانتون اینو فهمیده.
اون فهمیده که شما چشمتون در مقابل بدی های ایشون کور،و گوشتون کر شده.و میدونه که امکان نداره شما رو از دست بده.
الان انگار دارین بهش باج میدین با فرستادن شارژ! انگار دارین میگین تو رو خدا با من بمون به هر قیمت ممکن.آقای عزیز مگه شما غیرت یا غرور نداری که میگی یازده شب میگه خوابم میاد،شب بخیر و دیگه جواب اس ام اس هاتون رو نمیده.ولی ساعت دو نصفه شب اس میده میگه شارژ لازم دارم!!!
و حتما هم داره با غزل خانوم،دوستش اس ام اس بازی میکنه ساعت دو نصفه شب!!!
چی بگم من آخه؟!!
آفرین!
کار درست رو کردی.هر چند یه کم دیره ولی ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست.
سعی کن برای کسی وقت و ارزش قائل بشی که اونم ارزش تو رو بدونه و با احترام باهات برخورد کنه.
هیچوقت نگو بدون اون نمی تونم.اون همه زندگیم بود.بدون اون نابود میشم...
این جمله ها فقط روحیه ت رو خراب تر میکنه. نمی تونم یعنی چی؟!
بگو اون لیاقت من رو نداشت.من تلاشم رو کردم ولی وقتی اون انقدر آدم کم ارزشیه که من رو پا در هوا نگه میداره،پس به چه دردی می خوره؟
وقتی از یه رابطه ای، شور زندگی، حس خوب، اعتماد به نفس، حس همدلی و همراهی و از همه مهمتر حس اعتماد رو نمیگیری، دگه اون رابطه به چه دردی می خوره؟
معلوم نیست چند روز زنده ایم.پس قدر زندگیتو بدون
و هیچوقت نگو من بدون فلان دختر میمیرم.چون انسان در نهایت تنهاست.پس بیشتر از همه،واسه خودت،واسه روحت و جسمت ارزش قائل باش.
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)