آقا محمد من هم چنین مشکلی دارم حتی در عزاها هم نا خود اگاه می خندم (نه از ناراحتیها همینجوری وقتی کسی از اشناها رو می بینم نمی تونم جلوی لبخندم رو بگیرم). به نظر خودت اگر یک پسر 21 ساله نخنده پس کی باید بخنده؟
اگر زیادی می خندی و به نظر خودت خیلی غیر نرمال است به روانشناس مراجعه کن ولی اگر فقط به خاطر حرف اطرافیانت است جدی نگیر. اتفاقا با لبخند بهتر میشه کارها رو پیش برد بدون اینکه کسی از دست ادم ناراحت بشه. تا حالا شده به این مساله به عنوان یک حسن خودت نگاه کنی؟
در مورد حرکت دست ها هم من تا اونجایی که مطالعه داشتم حرکت دستها خیلی در رسوندن پیام به طرف مقابل کمک کننده است تا کسی که مثل مجسمه بشینه و فقط لبهاش کمی حرکت کنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)