درست است که کار خانه داری عملا بر عهده زن هاست و در این باره حرفی هم نیست اما باید توجه داشت که اداره یک منزل ، کار آسانی نیست .
یک بانوی خانه دار اگر تمام شبانه روز را در منزل کار کند ، باز هم مقداری از کارهای خانه لنگ می ماند .
مخصوصا در مواقع غیر عادی مانند مهمان داری ، که کارها روی هم متراکم می گردند و کدبانوی خانه را خسته و وامانده می سازد. بانوی محترم خانه در انجام کارهای خانه حرفی ندارد ، ولی از شوهرش انتظار دارد که به او کمک کند .
وقتی شوهر وارد خانه می شود و می بیند که کارها از چپ و راست ، همسرش را احاطه کرده ؛ سزاوار نیست برود و در گوشه ای استراحت کند و تازه انتظارش هم این باشد که فورا چای و شام او را حاضر کند ، بلکه مقتضای محبت و صفای خانوادگی این است که در چنین هنگامی ، به یاری همسرش بشتابد و هر کاری را که از عهده اش بر می آید ، انجام دهد .به ویژه اگر همسر شخص؛ در داخل یا خارج منزل شاغل می باشد .
کمال بی انصافی است .
مردانگی مرد به آن نیست که وقتی وارد خانه می شود ، امر و نهی کند . خانه ستاد فرماندهی نیست ! بلکه کانون صفا و محبت است و محل همکاری و تشریک مساعی است .
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)