نقل قول نوشته اصلی توسط khoshkhabar
آقايHamdardi1390 عزيز!
شما بيشتر از نظر اقتصادي شرايط را براي بچه داشتن مناسب نميدونين ولي همسر من بيشتر از مسئوليتش و اينكه معتقده با يه مثال ميگه اگه امروز يه درخت بكاري و كليم براش وقت بذاري بهش آب بدي و كود بدي كه رشد كنه و مواظب سلامتيش باشي بعد از چند سال بهت ميوه ميده و نتيجه كارتو ميبيني! ولي يه بچه با هزارتا سختي و مشكلات بزرگ كني بهش سرويس بدي تر و خشكش كني و بخاطرش كلي خودتو محدود كني و از خيلي از خواسته هات بگذري و اونوقت بزرگ كه شد البته اگه خوب تربيت شده باشه و محيط بيرونم روش تاثير بد نذاشته باشه ميره دنبال خواسته هاي خودش و كاري به پدر مادرش نداره . اگه هم تربيتش درست نبود و يا محيط اجتماع نابابش كرد كه ديگه وا مصيبتا! بايد تاوان اشتباهاتشو بدي و اگه چيزي بهش بگي ميگه شما منو به دنيا آوردين و طلبكار ميشه!!!!!!!!!!!
از دوستان ميخوام نظر بدن

آقاي Hamdardi1390 ميشه از سن خودتون و خانومتون بگين؟
ايشونم با شما موافقن؟
من فقط بحثم اقتصادی نبود، ولی مسائل اقتصادی وزن بیشتری داره.
مواردی که مطرح کردم ناشی از حس مسئولیت میشه بنابراین همسرت رو می تونم تا حدی درک کنم. ولی تحلیلش راجع به درخت و فرزند و اینارو نمی پسندم.
ولی میتونم درک کنم که همسرت هم از بار مسئولیت بچه نگرانه و ممکنه خیلی از مردها، نتونن خیلی راحت این نگرانی هایی رو که من اینجا مطرح کردم به زبون بیارن (چون به غرورشون بر می خوره، احساس ضعف میکنن که نمی تونن شرایط رو کنترل کنن) بنابراین شروع میکنن به بهانه آوردن.
خوشخبر تصمیم گیرنده خودتی، ولی به هیچ وجه بهت پیشنهاد نمی کنم که بدون حمایت و پشتیبانی همسرت بچه دار بشی، چون مشکلات خیلی زیادی در انتظارته. زن و شوهر مثل دو تا پا میمونن که باید در کنار هم فعالیت کنن تا زندگی پیش بره. اگه بخوایی یه پایی بری، باید لی لی کنی.
یه لیوان آب بگیر دستت و لی لی کن. انرژی زیادی از آدم میگیره و هیچ وقط ثبات نخواهی داشت و وقتی به مقصد میرسی هیچ آبی توی لیوان نیست. در حالی که وقتی با دو تا پا قدم بر میداری با کمی دقت لیوان رو صحیح و سالم به مقصد میرسونی.
من 30 سالمه و همسرم 27 سالشه. ظاهرا که قبول کرده ولی هر چند وقت یه بار (6 ماه یه بار) دوباره بحثش رو پیش میکشه و دوباره با هم شرایط رو بررسی میکنیم.