می خوام خودم رو اصلاح کنم و به زندگیم برگردم

[یک زن امیدوار]

دوستان سلام
خیلی ممنون که راهنمایی کردید
باشه اگه زنگ زد که برم دادگاه بهش می گم قبل از دادگاه یه جا دیگه همدیگرو ببینیم و بعد تصمیم بگیریم
اگه قبول کرد یه جا قرار میزارم و تو این قرار بهش می گم که من تو و زندگیمو دوست دارم و نمی خوام ازت جدا بشم در اخر بهش می گم من از کرده ی خودم پشیمونم و می خوام به زندگیم برگردم
یه چیز دیگه می خوام بگم و گریم در میاد
فکر می کنم باردارم می گید چیکار کنم

اگه زنگ زد؟
اگه قبول كرد؟
خوب شد گفتم خودت زنگ بزن...
منفعل نباش.پرخاشگر هم نباش.نقش خودتو بپذير.سهم خودتو قبول كن.اين اما و اگرها نشانه انفعاله.نشانه ي ترديده.پس تصميم بگير...
لازمم نيست نه پشت تلفن و نه حتي اگه ديديش خيلي عجز و لابه كني يك عذر خواهي كفايت ميكنه...به شرط اين كه در ادامه درست رفتار كني.

در مورد بارداري هم نگران نباش.استرس به خودت وارد نكن.اگر هم باردار باشي كه ان شالله قدم بچه ات خيره.اما خيلي حواست به افسردگي اوايل بارداري باشه حتما حتما برو پيش مشاور.

دوست عزيز...اينها همه بخشهاي زندگي شماست.اين زندگي مشترك شماست نه ماله من يا مال اونايي كه ميان تاپيكتو ميخونن و نظر ميدن.با اين همه من وقتي ميبينم كه چقدر راه درست كردن اين زندگي آسونه و چقدر اين مشكلات كوچيكن واقعا ناراحت ميشم كه چرا به جاي حل كردنشون فقط اين دست و اون دست ميكني.مشكلات مثل غولي ميمونه كه از انفعال ما تغذيه ميكنه هر چه ما منفعل تر اين آقا غوله بزرگتر.اما به محض اين كه ما شروع كنيم به اين كه جرات مند باشيم،نگيم زنگ بزنه،قبول كنه!بلكه زنگ بزنيم و تلاش كنيم اين غول كوچيك و كوچيك تر ميشه تا حدي كه حتي ديگه به چشممون نمياد.

حتي اگر باردار هم نباشي اين احتمال بارداري رو بزار به حساب يك نشونه.ديگه چي ميخاي زمين و زمان دارن راه درست رو نشونت ميدن،اگرم واقعا كه بار دار بودي با كمكهاي تخصصي يك مشاور و برگشتن به خونه ات سعي كن بهترين زندگي رو براي خودت،همسرت و فرزندت به وجود بياري و بسازي.
ان شا لله