حال و احوال یاران همدردی (4)

[نازنین آریایی]

وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ الضُّرُّ‌ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّ‌هُ مَرَّ‌ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ‌ مَّسَّهُ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِ‌فِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿یونس ١٢﴾

هنگامی که به انسان زیان (و ناراحتی) رسد، ما را ( در هر حال: ) در حالی که به پهلو خوابیده، یا نشسته، یا ایستاده است، می‌خواند؛ امّا هنگامی که ناراحتی را از او برطرف ساختیم، چنان می‌رود که گویی هرگز ما را برای حل مشکلی که به او رسیده بود، نخوانده است! این گونه برای اسرافکاران، اعمالشان زینت داده شده است (که زشتی این عمل را درک نمی‌کنند)!

وای من این پست رو خوندم واقعا دگرگون شدم
واقعا همین جوری هستم و الان زشتی عملم رو درک کردم
خدایا منو ببخش

آقا حامد خواستم بهتون رتبه بدم گفتم مشاوره ای نیست ندادم ولی اومدم اینجا بنویسم حال و احوالم چه جوری شده الان که دارم اینا رو می نویسم نوشته هام تو هاله های اشک چشمام دارن غرق می شن.