سرافراز،
هر وسیله ی ارتباطی برای نوعی از ارتباط مناسبه و باید توی استفاده ازشون به ماهیتشون توجه کنی.
مثلا فرض کن یه بنده خدایی خونه اش آتیش گرفته باشه. بعد خیلی شیک لپ تاپشو باز کنه و یه ای-میل به آتش نشانی شهرشون بزنه و منتظر رسیدن کمک باشه :)
اس ام اس یه مدیای ارتباطیه خیلی ضعیفه و وقتی داری میفرستیش باید یه سری چیزها رو قبول کنی:
1- نا مطمئنه، یعنی ممکنه اس ام اس تو بدست طرف نرسیده باشه (حتی با وجود دلیور شدن)
2- وقتی داری اس ام اس میفرستی یعنی قبول کردی که طرف مقابل ممکنه پیامت رو بگیره ولی نتونه همون موقع جوابت رو بده. وگرنه باید یا زنگ بزنی و یا پاشی بری رو در رو حرف بزنی.
3- معمولا اس ام اس برای قضایای پیش پا افتاده استفاده میشه. من خودم چند ساعت یه بار اس ام اس هامو چک می کنم و یا حتی جواب میدم چون میدونم اگه کار مهمی باشه طرف زنگ میزنه.
4- اس ام اس و ای-میل از بدترین راه های ارتباطی هستن چون تصویر و لحن رو منتقل نمیکنن و عملا مفهوم رو نابود میکنن.
پس وقتی اس ام اس میفرستی موارد بالا رو در نظر بگیر و اگه واقعا کارت حیاتی و مهمه هیچ وقت از این وسیله استفاده نکن.
اگر هم توی همچین موقعیتی گیر کردی اول بهتره از رسیدن و خونده شدن پیامت مطمئن بشی و بعد ببینی چرا جوابت رو ندادن. شاید طرف واقعا سرش شلوغ بوده. تو اجازه نداری به خاطر سوال خودت دیگران رو تحت فشار قرار بدی. این تجاوز به حریم فرد محسوب میشه و معمولا چهره ی بدی از تو توی ذهن طرفت ایجاد میکنه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)