سلام آرام جون من امروز کل تاپیکتو خوندم شرایطی که توش قرار داری خیلی حساسه .برای تصمیم گیری توی این شرایط باید خیلی محتاط عمل کنی.اما به نظرم به هیچ وجه عجله جایز نیست.برای مقدمه چینی مراسم عروسی و گرفتن تالار خوب و.. همیشه وقت هست.اما مهمتر از هر چیزی رابطه خودت با شوهرته.
الان تو یه جایی ایستادی که اگه یه قدم بدون فکر وفقط از روی احساست برداری سالها حسرت بازگشت به این برهه زمانی و اصلاح شتباهت رو میخوری.
به نظرم بشین با خودت صادق باش .ببین همسرت الان چقدر از یه مرد با شرایط متوسط قابل قبول توی ذهن تو فاصله داره وبا منطق اینو بسنج که آیا این فاصله میتونه جبران بشه؟از بایدها و نبایدهای قراردادی ذهنت یه کم فاصله بگیر. رها از ملاحظات وقید وبندهای زاییده ذهن خودت رفتارها،حرفها ،اعمال و واکنشهای همسرت رو از اول تا حالا بسنج و انصاف رو هم رعایت کن توی کدومش ممکن بوده نیت بدی در کار نبوده باشه و فقط شرایط خاص موجود اونو وادار به واکنش کرده باشه.چقدرش هم به خاطر نوع شخصیت و تفکر غالب همسرت بوده.
هیچ کس به اندازه خود تو نمیتونه و حق نداره صادقانه و بدون هیچ محدودیتی راجع به زندگیت تصمیم بگیره ما فقط به عنوان آدمهایی که بیرون گود نشستیم و در حال حاضر احساساتمون در واکنش به شرایط تو کمتر از خودت درگیره تو رو با ابعاد دیگر این ماجرا هم آشنا میکنیم.
عزیزم قوی باش و زود تسلیم شرایط نشو و از روی عجز و ناتوانی تصمیم نگیرید.
برات آرزوی شادی و آرامش میکنم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)