افسردگی و بی انگیزه گی

[هیام]

سلام.خوش اومدین.واقعا تبریک میگم برای این همه پشتکار.چرا خودتونو دست کم میگیرین .با این اوصافی که از وضعیت بچگی و خونواده داشتین خیلییییییی عالیه که تونستین به این موقعیت خوب اجتماعی برسین .من یه پسر دارم 6سالشه ارزوم اینه که بزرگ که شد ورزشکار بشه قهرمان بشه مثل شما.میدونم منم یه جورایی بچگی خوبی نداشتم منم واسه هرچیز تحقیر شدم اما الان که عقلم میرسه میبینم همش بخاطر نادونی و عدم اگاهی خونوادم بوده نه کمبود من وسعی میکنم خودم کمتر اشتباهات اونارو تکرار کنم.من خودمو میذارم جای همسایه های شما :میگردم چیزی واسه مسخره کردن نمیبینم .چیزی که میبینم یه ادم موفق تو ورزش تو درس وزندگیه .میبینم کسی که پتانسیل اینو داشته که بره واونم گلاویز مردم بشه ومشهور بشه به بداخلاقی ودعوایی بودن ....سرشو میندازه پایین و کارشو میکنه اروم میره اروم میاد .مثبت فکر کنین.کتاب بخونین سعی کنین بادیگران مراوده بیشتری داشته میبینید خیلی بالاتر از چیزی هستین که فکرشو میکنین.رو مهارتای زندگی مطالعه کنید خودتونو اماده کنید تا همسر خوب و پدر اگاهی باشین تافرزندتون کمبودای عاطفی شمارو نداشته باشه وهمسرتون بجای جنگیدن باشما بپرستتتون موفق باشین.