چند نکته مهم و جدی در مورد باغ و آلاچیق کل کل

[بی دل]

علت اینکه مسائل مطرح شده در اینجا رو که مربوط به آلاچیق است را در آلاچیق مطرح نکردم، برای اینکه اون تاپیک هم هم مثل تاپیکهای دیگه هویتش و چهارچوبش حفظ بشه و به انحراف کشیده نشه. اما به هر حال اگر این پست باید در جای دیگری مطرح میشد که من متاسفانه به اون آگاه نیستم، مدیران حتما اختیار دارند و لطف میکنند اگر به جای صحیح انتقال دهند.

و اما چند نکته را بنده لازم دیدم در مورد آلاچیق کل کل یاد آور شوم:

آلاچیق هم مثل بقیه تاپیکها جزو قلمرو تالار همدردی است و البته با وسیله ای کمی متفاوت تر از تاپیکهای مشاوره ای منتها با همان هدف آموزش و ارتقای آگاهیها (تا اینجا اظهر من الشمس است و توضیح واضحات!) چرا اینرا گفتم؟ چون گاهی یادمون میره! گاهی یادمون میره که جامعه همدردی، آیینه تمام نمای جامعه واقعی است که در آن زندگی میکنیم. با همه ضعف و قوتهای آدمهاش، با همه حب و بغض ها، با همه تعضب ها و افراط و تفریط ها شون با همه چارچوبهای ذهنی که برای خودمون ساختیم و...
بارها گفته شده، این تالار محل خوبی است برای تمرین آگاهی هایی که کسب کردیم و آموختن مهارتهایی که نداریم.
اما چقدر عالی این آلاچیق دست خیلی هامونو رو میکنه! چند نفر تا حالا مجبور شدند از آلاچیق برند و دیگه پشت سرشونو نگاه نکنند؟ چند نفر آزرده رفتند بیرون از آلاچیق؟
چند نفر از ما اصلا نمیدونیم شوخی یعنی چی؟ کل کل یعنی چی؟ مرز شوخی و جدی کجاست؟
ازهمه اینها گذشته، آلا چیق دیگه آلاچیق کل کل و شادی و شوخی و تفریح نیست. شده آلاچیق نق نق و تذکر و گلایه و قهر و ...یاد آنی همیشه سبز که ما رو نسبت به یکسری بازیها آگاه کرد. من اینروزها خیلی بازی قهر و پدرسگ گیرت آوردم و... را در این آلاچیق می بینم.
شروع میکنیم دسته بندی زنانه مردانه! بعد حمله میکنیم به مذکرهای آلاچیق. همینکه بندگان خدا را وارد بازی خودمون کردیم، (خوب طبیعتا اونها هم برای به جریان انداختن کار، همین روش کل کل رو ادامه میدهند) بعد ما میریم توی فاز قهر و پرخاش و اعتراض که: بععععله حالا گیرت آوردم شما اصولا پرخاشگرید و خشنید و...!!!
و قهر های پی در پی و استعفای این عضو در پی اونیکی تا سری بعد که اعضای جدیدی بیایند و به همین منوال ادامه بدهند!

بنظر من اینکه در یک تاپیکی که مراجعش در حال خودکشیه، رعایت حالشو میکنیم و دو تا مطلب همدردی مینویسیم خوبه!
اما اینکه بتونی یک موقعیت شاد رو زهر نکنی هم خودش هنره! اینکه بتونی از همه موقعیتها لحظات مفیدی بسازی. اینکه این یادگیری و تمرین در هر شرایطی جاری باشه.
اینکه اگر حس و حال کل کل نداریم، خوب اونروز رو نیایم توی آلاچیق! اجازه بدیم بقیه شاد باشند، شاید ما هم از شادی اونها یک لبخندی به لبمون بیاد.

تاپیک داریم به چه عظمتی به اسم"چگونه منفعل نباشیم". وقتی میایم توی آلاچیق، اون تاپیک رو پیاده کنیم لطفا. یک نمونه اش میتونه این باشه که: وقتی که من از موضوع صحبت یکی از اعضا در آلاچیق (مثلا زنانه مردانه کردن) ناراضیم و این رو به صلاح تالار نمیبینم، بطور غیر مستقیم و در مایه طنز، موضوع جدیدی رو بهش بپردازم که بقیه رو به خودش جذب کنه. با این روش، نه از موضوع تاپیک خارج شدم، و نه اینکه منفعلانه و واکنشی عمل کردم. به هر حال از این نمونه ها در جامعه واقعی هم زیاد پیش میاد. اگر یک موضوع صحبتی دلچسبمون نباشه، فوری از کوره در میریم و با ژست عاقل اندر سفیه صحنه رو ترک میکنیم؟ طبیعیه که این روش صحیح نیست. و تاثیر مثبتی از ما در ذهن دیگران به جا نمیگذاره.

امیدوارم که تک تک تاپیکها و انجمن های این تالار بتونند رسالت خودشونو به درستی پیاده کنند و از ما اونی بسازند که شایسته است باشیم.

در پایان: صحبتهای فوق شامل خود بنده هم میشه که همچنان در محضر این تالار شاگردی میکنم و درس پس میدم.