عذاب وجدان برای من: آیا به دخترم ظلم می کنم؟

[deljoo_deltang]

پایزان عزیز می دونم که دخترم بالخره به شرایط جدید عادت می کنه. اما مشکل اینجاست که مطمئن نیستم که شرایط جدید شرایط مناسبی براش باشه و عذاب وجدانمم به خاطر همینه.

توی اولین تاپیکی که توی همدردی یک سالو نیم پیش زدم همین دغدغه رو داشتم، اما اونجا گفتن دغدغم دغدغه درستی نیست.

بذارید قضیه رو یک جور دیگه باز کنم شاید بتونم کمک بیشتری بگیرم.

مساله برای دخترم شامل دو بخش هست: یکی بخش کوتاه مدت و دیگری بلند مدت.
کوتاه مدت: دخترم اذیت میشه. برنامه هاش عوض شده. اما خوب این مساله بالخره با عادت کردن تموم میشه.
بلند مدت: دخترم اگر بخواد در این جامعه بزرگ بشه و زندگی کنه باید با قوانین و فرهنگ اینجا اشنا بشه. برای رشد هوشیش نیاز داره با بچه ها بازی کنه. برای اعتماد به نفس پیدا کردن بهتره ساعاتی به دور از حضور مادرش با جامعه تعامل داشته باشه.
از طرفی ممکنه از نظر روحی و جسمی اسیبهایی رو هم ببینه. ممکنه چون اعتقادات اینها با ما فرق می کنه تحت تاثیر قرار بگیره (مثلا اینکه اگر چیز نجسی بخوره ممکنه در روحش موثر باشه). ممکنه به خاطر تفاوت فرهنگی با من و پدرش بعد از مدتی احساس غریبی کنه و دنیاش با دنیای ما خیلی متفادت باشه. البته من نمی تونم از این مورد اخر جلوگیری کنم چون نمی تونم اونو تا اخر عمر در خونه نگه دارم.


مساله برای من هم شامل دو بخش هستش: بخش اول احساسات مادرانه که با دور شدن از فرزند یا دیدن حال بدش به هم میریزه.
بخش دوم: یکیش همین نگرانی ها و دغدغه هایی که برای دخترم دارم. از طرفی زندگی اینجا با درامد یک نفر به سختی میچرخه. از طرفی اگر بخوام کارو برای مدتی رها کنم احتمال پیدا کردن کار بدش صفر میشه. و باید 25 سال درس خوندن و تجربه کاری رو دور بریزم. و از طرفی می خوام روش صحیح زندگی رو به دخترم با الگو شدن برای اون بهش یاد بدم. و ....
از طرفی اگر نخوام سر کار برم همسرم به شدت عصبی میشه و خانه دوباره به محل ناارامی برای رشد دخترم تبدیل میشه.

مساله برای همسرم شامل یک بخشه و اون اینکه دخترم با دنیای اینحا زودتر اشنا بشه و من هم توی خونه نباشم تا نه دلم بگیره و هم در امدی باشه.


حالا من اولین تاپیکی که یک سال و نیم پیش زدم خواستم دوستان به من راهنمایی کنند تا با چه سیاستی همسرم رو قانع کنم تا به ایران برگردیم تا مشکلاتم در مورد فرزندم کمتر باشه. اما دوستان به من گفتند بهتره با همسرم همراهی کنم. خوشحال میشم با توجه به توضیحاتی که دادم کمکم کنید تا دغدغه ها و عذاب وجدانم رو درمان کنم.