دوستان راهنماییای خوبی کردن.
کلا کاری که باید کرد اینه که از لحاظ جسمی و از لحاظ فکری خودمونو خسته کنیم یعنی انرژی را صرف کنیم. جسمی که هر نوع ورزشه. شنا دویدن نرمش توی خونه پیاده روی تند و هر چی. فکری می تونه کار کردن باشه یا خوندن کتابهایی که فکر را به کار بگیره و تحلیلی باشه یا اگه علاقمندی یه کار هنری و خلاصه هر چیزی که خوشحالت کنه که یه کاری کردی برای خودت که فکر می کنی مفیده. خودت فکر می کنی مفیده و راضی هستی نه اینکه از نظر بقیه ادما مفید باشه. از نظر خودت.
تونستی یه سر ازمایشای خون و تیرویید و این چیزا رو هم بدی خوبه. می تونی یه متخصص داخلی بری. البته همه چی از اعصابه اگه روانپزشک بری خوبه. من خودم با خوابای ترسناک دو روز بیدار شدم و تپش قلب. یه مدت که منم اگه کسی صداشو بلند می کرد واقعا ضربان قلبم می رفت بالا و خودمو از محیط با سروصدا تا جایی که می تونستم دور می کردم. همش هم مال تلنبار شدن ناراحتی های پی در پی طی سالیانه.
روانپزشکو برو. سرتو هم گرم نگه دار که فرصت فکر و خیال پیدا نکنی.
ادم به همه چی عادت می کنه. به ناراحتی به خوشحالی. وقتی که زیاد شده مشکل داشتیم یه جورایی عادت کردیم که هر چی بشه زود ناراحت بشیم. طبیعیه. اما از اون طرف هم اگه سعی کنیم می تونیم خودمونو به شاد بودنم عادت بدیم.
موفق باشی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)