چگونه با ظاهر خود کنار بیایم؟

[دل سوخته]

دختر خوب نگو این حرف رو.
بگذار بهت بگم که اعتماد به نفس چیه و چه تأثیری داره. اصلا هم گول زدن نیست.
ببین من خودم وقتی دبیرستان بودم حس می کردم زشتم. هیچ کس هم اینو به من نگفته بودا. اما من خودم فکر می کردم زشتم و واقعا اعتماد به نفسم پایین بود. تو اینه که مگاه می کردم فقط سعی می کردم واسه صورت و اندام خودم عیب پیدا کنم. چند بار حتی شده بود دوستام تو مدرسه می گفتن خوشگل خانوم فکر می کردم دارن مسخره ام می کنن. و این حرفشون رو به جای این که تعریف در نظر بگیرم، تمسخر می دونستم. الان که به اون روزها فکر می کنم خنده ام می گیره. می دونی چرا؟ چون الان انقدر اعتماد به نفسم زیاده که حس می کنم یکی از زیباترین چهره ها رو دارم. که حتی بدون ذره ای آرایش با خیلی از دخترایی که کلی آرایش می کنن رقابت می کنم.
می دونی چجوری اعتماد به نفسم کم کم شکل گرفت؟ وقتی بیشتر از دور و بری هام شنیدم که بهم می گن خوشگل.
وقتی تو حیاط خونمون از کنار پسر همسایمون و دوستش رد می شدم و دوستش بهش گفت این کی بود؟ چه خوبه اون روز کلی تعجب کردم. رفتم تو خونه هی جلو آینه خودمو برانداز کردم و دنبال زیبایی گشتم. تا ببینم اون پسره چه چیز من به نظرش زیبا اومده بود.
وقتی دوستام باهام حرف می زدن و می گفتن مثلا تو که چهره ات هم خوبه و شرایطت هم خوبه دیگه از چی می نگرانی (اون موقع هنوز اعتماد به نفسم کم بود و این حرفارو که می شنیدم کلی تعجب می کردم)
یا مثلا با یک پسری دوست بودم (البته نه از نوع دوست دختر- دوست پسر ها. از نوع دوستی معمولی) و همیشه از چهره ام و زیبایی لبخندم تعریف می کرد
باورت نمیشه اما اون موقع ها شاید چند وقت به این فکر می کردم که یعنی اینا دارن راست می گن؟ واقعا من زیبام؟ واسه همین کم کم سعی کردم تو آینه به جای عیب و ایراد دنبال زیبایی های خودم بگردم و واقعا موفق شدم. و جالب اینجاست که از وقتی خودم به این باور رسیدم که زیبا هستم، میزان تعریف و تمجید هایی که از دوستام می گیرم چند صد برابر شده. که حس می کنم علتش اینه که وقتی آدم خودشو دوست داشته باشه، خود به خود این حس به اطرافیانش هم القا میشه و اونا هم دوستش خواهند داشت.
البته فکر نکن که دیگه الان من ملکه زیبایی ام ها! نه منم قطعا عیوبی تو ظاهرم دارم و خودم هم به بعضی هاش آگاهم. اما سعی می کنم به جای این که عیوبم رو پر رنگ کنم زیبایی هام رو پر رنگ کنم.
مثلا سعی می کنم آراسته تر (نه جلف) لباس بپوشم. تو آینه اگه می بینم لبخند بهم میاد سعی می کنم همیشه لبخند به لب داشته باشم. (هر آدمی با چهره خندان بیشتر به دل میشینه تا وقتی که چهره اخمو و عبوس یا سرد و بی حالت داره). مدل موهای مختلف رو امتحان کن تا ببینی کدوم بیشتر بهت میاد. چون واقعا تو چهره آدم تأثیر می گذاره. نمی دونم سنت چقدره و ایا صورتت اصلاح شده و ابروهات تمیز هست یا نه. اما این عوامل هم باعث میشه زیبایی چهره بیشتر به نظر بیاد. در مورد اندامت هم اگه بعضی عضوها زیبایی نداره سعی کن طوری لباس بپوشی که اونا کمتر به چشم بیاد و در عوض عضوهای زیبات بیشتر خودشونو نشون بدن(البته منظورم تو خیابون نیست ها!)
اگر از جهت تناسب اندام فکر می کنی مشکلی هست، یه کم اراده و روزی نیم ساعت تا یک ساعت ورزش حساب شده می تونه تو رو به اندام ایده آلت برسونه. من خودم چون اینو امتحان کردم دارم می گم. دو سال پیش سه ماه تابستون روزی 1 ساعت ورزش کردم توی خونه اما اصولی و حساب شده. یعنی مطالعه کردم که چه ورزشی بیشترین تأثیر رو رو عضوهای مد نظرم می گذاره. بعد سه ماه شده بودم مثل باربی. باورت نمیشه. (البته الان تنبل شدم یه کم از اون حالت خارج شدم. ولی ایشاا... بعد ماه رمضون دوباره شروع می کنم.)
اگر صورتت جوش داره که واقعا هم در زیبایی تدثیر داره با مراجعه به دکتر خوب و پیگیری روش درمان قطعا میتونی خوبش کنی. یکی از دوستای من صورتش پر جوش بود. پر جوشای شدیدا قرمز. رفت دکتر خوب. داروهاش با این که تو دوره درمان عوارض داشت و خیلی اذیتش می کرد رو ادامه داد. الان پوستش عین هلو شفاف شده. از پوست منم بهتر. چند سال هست که دیگه پوستش صافه.
راستی یه نکته دیگه. علاوه بر این که مواردی که گفتم رو انجام میدی، پیش دوستات هم از ظاهرشون تعریف کن. مثلا اگه یه روز یه شال خوشگل سر کردن بگو وای چه خوشگل شدی. چقدر این رنگ بهت میاد. یا این مانتوت خیلی بهت میاد. این باعث میشه دوستات هم وقتی نکته مثبتی تو ظاهرت میبینن بهش اشاره کنن و خیلی موثره در بهبود اعتماد به نفست. بالاخره ما خانوم هستیم و تشنه تعریف و تمجید دیگه
مطمئن باش این کارارو انجام بدی تو هم چند سال دیگه مثل من خنده ات می گیره که چرا فکر می کردی زشتی
موفق باشی