تغییر رفتار پسری که عاشقش بودم

[مسافر زمان]

سلام آتوسا خانوم

اگه ممکنه کمی از سن خودتون و خواستگارتون بگین.

تصمیم گرفتم با دست خالی برم جلو و هر کاری که میتونم براش انجام بدم. من آدم هرزه ای نیستم و می خوام کسی رو که برای اولین بار در عمرم بهش عشق ورزیدم نگه دارم.

این‌جا هیچ‌کسی شما رو هرزه نمی‌دونه! این‌گونه فکر نکنین.

در مورد رابطه‌ی شما با این آقا. در چند ماه گذشته آیا صحبتی از طرف شما یا والدینتون با این آقا در مورد ازدواج شده؟ پاسخ ایشون چی بوده؟

ببینین به طور کلی، اگه مسائل مربوط به خواستگاری و ازدواج به خاطر فوت برادر این آقا عقب افتاده باشه، حداکثر باید تا سالگرد فوت ایشون ادامه پیدا کنه. پس بعد از این مدت، وجود چنین دلایلی، بهانه محسوب میشن.

یه مسئله‌ی دیگه هم هست. آیا همون‌طور که شما به ایشون علاقه‌مندین ایشون هم به شما علاقه‌مندن؟
این‌که هنوز بعد از یک سال این آقا اینجوری هستن خیلی عجیبه. معمولا کسانی که در روابط عاطفی شدید(البته از نوع واقعیش) هستن مشکلات اینچنینی رو سریع‌تر از افراد عادی حل می‌کنن. اگه غم و افسردگی ایشون این همه طول کشیده و با حضور شما بهتر هم نشده، پس شاید یک جای علاقه‌ی ایشون می‌لنگه! فکر می‌کنم باید شناختتونو بیشتر کنین.

گفتین که خیلی با هم دعوا می‌کنین. اینا زنگ خطره‌. شما هنوز با هم ازدواج نکردین و زیاد دعوا دارین. بعد از ازدواج که مسئولیت‌ها (و البته مشکلات) دو چندان میشن چی؟

در مورد رابطه مون والدین من فقط اطلاع دارند که اونها هم همش منتظرند که بیاید برای خاستگاری.

چون تصمیم گرفتم با دست خالی برم جلو و هر کاری که میتونم براش انجام بدم.

به نظر من صبر کنین تا سالگرد فوت برادر خواستگارتون هم برگزار بشه. ۳ ۴ روز بعدش والدینتون در مورد قرار خواستگاری صحبت کنن. البته شما هم می‌تونی بکنی اما حتما از زبان پدر و مادرتون مسئله رو بگین. اگر ایشون با قرار گذاشتن موافقت کرد حتما و حتما این مسئلرو شرط کنین که چند جلسه‌ای پیش مشاور برین تا با چشم بازتری تصمیم بگیرین. این شرطو هم حتما والدینتون بگن و یا شما از طرف والدین بگو.

اما اگر جوابشان منفی و یا آوردن دلایل مختلف (بهتر است بگوییم بهانه‌ها) برای به تعویق انداختن بود که خوب، به نظر من بهتره بیش از این والدینتونو به خاطر انتظار کشیدن (و در نتیجه نگرانی‌ها و استرس) آزار ندین و به ایشون بگین که والدینم خیلی منتظر موندن و من نمی‌تونم بیش از این اذیتشون کنم. و با دست خالی جلو رفتنو هم به دو دلیل اصلا پیشنهاد نمی‌کنم. اول این‌که همون‌طور که گفتین دستتون خالیه و هیچ‌کاری نمی‌تونین بکنین. این کار، از کسی برمیاد که تخصص و امکاناتشو داشته باشه (نه شما). و شما فقط برای مدت نامعلومی برای خودتون و خواستگارتون آزردگی و ناراحتی ایجاد می‌کنین. دوم این‌که این کار ارزششو نداره. چون اگه ایشون بودنِ با شمارو به خاطر بهانه‌های مختلف بفروشه و حاضر نباشه به خاطر شما خواستگاری کنه، اصلا عاقلانه نیست که شما به قیمت انتظار کشدین و آزردگی والدینتون (که حتما خیلی عزیزند) تلاش برای درست کردن چیزی بکنین که با دست خالی هم درست‌بشو نیست!


نهایتا امیدوارم تصمیم درستی بگیرین و مشکلتون حل بشه.