م ر گ تمام فکرمو مشغول کرده

[pardis 1995]

سلام دوستای خوبم
یه موضوعی هست که مدتهاس ذهنمو مشغول کرده من خیلی به دنیای بعد از مرگ فکر میکنم خصوصا زمانی که بشنوم کسی فوت کرده ،یه مدته شبا قبل از خواب خیلی ذهنم مشغول میشه همش باخودم فکر میکنم الان کسایی که مردن چکار میکنن؟چه وضعیتی دارن؟
بعدش احساس تنهایی میکنم و حس عجیبی بهم دست میده طوری که برای چند دقیقه اعضای خانواده ام برام غریبه میشن و توی این مدت خیلی کمحرف و منزوی میشم ،
ناگفته نماند یه جورایی واسم عادت شده وقتی از رفتار اطرافیانم خیلی ناراحت و غمگینم با این فکرا کمی آروم میشم ولی مشکل من اینه که نمیتونم از خوشیها لذت ببرم مثلا همیشه فکر میکنم این پدر و مادری که اینقدر زحمت کشیدن واسه ما بچه ها با مرگ ازما واسه همیشه جدا میشن یا وقت زیادی برای جبران زحماتشون ندارم ،آیا آدما اونجا همدیگه رو به یاد میارن ؟
همه چیزو موقتی میبینم .
عزیزان حرف زدن در مورد احساساتم خیلی سخته ولی نمیدونم این فکرا به خاطر افسردگیه یا نه ؟
خوشحال میشم از دیدن نظراتتون