دوست عزیز به نظر من آدم باید راه خودش رو توی زتدگی بره این وسط اگه مورد مناسبی برای ازدواج پیدا شد ازدواج کنه اگه هم پیدا نشد که چیزی رو از دست نداده از راه خودش باز نمونده.اگه راه و هدف درس باشه خوب اونو دنبال کنه اگه یادگیری یک حرفه باشه به دنبال اون بره.
راستش من نمیتونم دخترهایی که تنها هدفشون ازدواج هست رو درک کنم اگه آدم راه و هدفی نداشته باشه اگه ازدواج بکنه دو حالت داره اگه شوهرش خوب و همه چیز مطلوب باشه باز هم اگه هدفمند بود چیزی رو از دست نمیداد شاید بتونه یک کم استقلال مالی داشته باشه و به زندگیش کمک کنه شاید هم به خاطر زندگیش تصمیم بگیره خونه نشین بشه ولی در حالت دوم که بی هدف باشه اگه زندگیش خوب نباشه اگه شوهرش بداخلاق باشه یا هزار تا مشکل دیگه داشته باشه اونوقت به خاطر اینکه خودش از خودش چیزی نداره تمام هدفش که ازدواج بوده یه دفعه به بن بست میخوره شاید مجبور باشه یه زندگی خفت بار رو تحمل کنه یا شاید هم تحمل نکنه ولی بعدش به یه شغل سطح پایین و زندگی سخت رضایت بده.
اگه تو خونه نشستن مورد ازدواج مطلوب رو قرار بود برسونه خوب تا الان توی این دو سال رسونده بود
راستی این رو هم بگم همه آدما هنگام ورود به مقطع جدید استرس و نگرانی دارن ولی دو سه هفته که بگذره عادت میکنی...
علاقه مندی ها (Bookmarks)