سلام ..
بنظر میاد حرفهای شما دوست خوبم درسته،
ولی من همیشه احساس میکنم که ما بعضی وقتها،بعضی چیزها رو آنقدردور از دسترس و دور در نظر میگیریم که بنظر میاد دست هیچکس به اونها نخواهد رسید.....مثلا اینکه عشقها رو با عشق امام حسین بسنجیم و مثالهایی از این دست.....
ما در بعضی مسائل دیگه هم دچار این این مشکل هستیم...مثل مسئله خداوند...بعضی ها خدا رو آنقدر از ما دور نشون دادند که بعضی اوقات فکر میکنم باید سالها راه برم تا به خدا برسم ولی غافلم از اینکه" او از رگ گردن به ما نزدیکتره"
این جور دیدگاهها باعث میشه که من نوعی ،به این فکر بیفتم که من هیچوقت به اون درجه نخواهم رسید پس من هیچگاه لذت بهره مندی از عشق و خدا را نخواهم برد....در صورتی که واقعا اینطور نیست...
عشق هم دارای مراتبی است که هر مرتبه اون میتونه دارای طبقات و مراحل دیگر باشه ... که بعضی از این طبقات در مراحل ابتدایی عشق میتونه خیلی هم متعالی نباشه ... اصلا میتونه یک عشق مجازی باشه... اینه که بعضی عرفا به جمله
"المجاز قنطره الحقیقت"
(عشق مجازی پلی برای عشق حقیقی است) معتقدند
لذا اینکه با صرف کلمه عشق و فقط از یک راه بخواهیم عاشق بودن رو بسنجیم،بنظر من درست نیست...








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)