الف-ح عزیز
اشکال از سیستم خانواده و برنامه و نحوه مراقبت و کنترل آن هست .
یک پسر بچه 12 ساله لزومی نداره لب تاب داشته باشه . برای ایمن ماندن کودکان از آسیب های اینچنینی قانونها و خط قرمزهایی در خانواده باید وضع بشه . کامپیوتر نباید در فضای بسته باشه ، استفاده خصوصی و مخفیانه از آن باید ممنوع باشه . پدر و مادر واضح باید خود مرتب در ارتباط با این رسانه ها باشند و لازمه که کاملاً آگاه به کار سیستم باشند . بازی ها کنترل بشه و قاطعانه اجازه داده نشه هر بازی ای وارد خانواده بشه . فراهم شدن هرچه بخواهند و اجازه چشیدن طعم نیاز و در برابر آن پیشه کردن خویشتنداری را ندادن دقیقاً برخلاف روش تربیتی صحیح هست .
روابط با همسالان در عین اینکه باید باشد ، لازم است تحت نظارت باشد . مثلاً در اتاقی اگر بازی می کنند ، اجازه بسته بودن درب داده نشود . در یک رختخواب و زیر یک پتو اجازه خوابیدن نداشته باشند . و همه اینها نیز با توجیحات حساب شده و ....
برادران شما یکی در دوره رعایت و دیگری در دوره اطاعت پذیری هستند در حالی که پیداست در منزل شما متناسب با سن با آنها رفتار نمیشه . برادر 12 ساله دقیقاً باید منضبط باشد و برنامه ریزی دقیق و ساعتی درس و تفریح مشخص داشته و تابع پدر و مادر باشد و حتی در اجرای برنامه هاسخت گیری شود ( نه با خشونت بلکه با قاطعیت ).
برادر 5 ساله باید آزاد در عین حال از این آسیبها مراقبت شود . برای او در این سن بازیهای رایانه ای آسیب های جسم و روان دارد . سن وی سن تحرک جسم و ذهن است ، سن بازیهای فکری و حرکتی هست و پدر و مادر و بخصوص مادر باید در بازی با او فعال باشد و ذهن او را با استفاده از بازی هدایت به سمت معقولات و آموزه های درست و اخلاقی و ایمن ساز کنند. آیا در خانواده شما به اینها توجه شده ، برای آن پروژه تربیتی طراحی شده ؟ .
.
نیاز به خانواده درمانی هست . یعنی سیستم خانواده باید روند و روش و برنامه هایش زیر نظر یک مشاور خانواده که وارد به خانواده درمانی باشد بازنگری و اصلاح شود .
صرفاً متمرکز شدن روی برادارها هیچ مشکلی را حل نمی کند .
موفق باشی
.








علاقه مندی ها (Bookmarks)