با اين زبون چيكار كنم؟ (پشیمانی از مطرح کردن رازهایم با خانواده و آشنایان)

[فرشته مهربان]

راه کارها :

1 - مدتی روزه سکوت بگیر . مثلاً در طول یک روز تا بعد از ظهر سعی کن حرف نزنی . بعد از ظهر به بعد هم قرار بزار فلان قدر جمله بیشتر نگی یا در ساعت مثلاً چند جمله بگی . و اگر توانستی از آن کمتر بگی به خودت پاداش بده .

2 - جز آنچه ضرورت دارد نگی . یعنی با خودت برنامه بگذاری که جز آنچه ضروری هست حرف نزنی .

3 - پرحرفی خودش از نشانه های هیجانی بودن هست بخصوص درد دل کردنهای زیاد . کنترل هیجان باعث میشه که خیلی از مسائل از دایره توجه و درد بودن خارج شوند و لذا میزان حرف زدنت خیلی کم بشه .

4 - وقتت را به فعالیتهای عملی پر کن که فرصت حرف زدن کمتر داشته باشی تا جز ضروریات بر زبان جاری نکنی .

فعلاً این راهکارهای اولیه را عملی کن تا به پیشرفته اش برسیم .


.