مگر هنوز هم پسری پیدا می شه که قبل از اینکه دختر رو جایی دیده باشه گل و شیرینی بخره بره خونه ی دختر برای خواستگاری؟ به نظر من که خیلی عجیبه. این روزا حتی سنتی ترین خواستگارا هم از قبل طرفشون رو یک نظر می بینند بعد تصمیم می گیرن بیان خواستگاری یا نه. به نظر من شما باید در آشنایی با کسی که شما رو ندید میاد خواستگاری خیلی تردید کنی و به نظر من چنین آدمی اصلاً قابل اطمینان نیست چون حتی برای خودش و سلیقه اش ارزشی قائل نیست و خواستگاری رو مثل بقالی رفتن می بینه.
راستی در مورد مهریه گفتید. دوست عزیز سکه ای یک میلیون و دویست هزار تومن شوخی بردار نیست. عشق هم برای آقا پول نمی شه. خود من به شخصه اگر مثل عاشقای افسانه ای توی کتاب ها بشم و طرفم رو مثل لیلی یا شیرین دوست داسته باشم هیچ وقت زیر بار مهریه بیشتر از 14 تا سکه نمی رم حتی اگر به معنای تجردم باشه تا آخر عمر. شما هم گمان نکن که اگر کسی با مهریه ی نگین مشکل داره شما رو دوست نداره. منتها عقلش می رسه خودش رو گرفتار زندان و بدهکاری میلیاردی نکنه. پسری که بدون داشتن شرایط تعهد می ده قابل اطمینان نیست. اگر پسری معادل سکه ای که مهر شما می کنه در بانک پول داشته باشه دستمریزاد و دمش گرم و شمای نوعی باید اطمینان کامل بهش داشته باشید چون با پشتوانه قول داده اما اگر پول نداره و مهریه متعهد می شه بقیه ی قول هاش هم به همین نسبت بی بنیاد و بی پشتوانه ست.









علاقه مندی ها (Bookmarks)