از خدا دلگیرم

[rozaneh]

منم هرروز واسه فراموش کردن غم هام کارم شده سرزدن به این تالار. کلی هدف تو زندگیم دارم اما انگار موتور حرکتم خاموش شده آدم توانایی هم هستم ولی خوب پشتکارم کمه چون هنوز نمی دونم از زندگی چی میخوام حتی وقتی به اون چیزایی که فکر میکردم میخوام میرسم بازم ارضا نمیشم . امروز بعضی از تاپیک ها رو میخوندم بعضی دوستان به عنوان راهنمایی به مراجعین همش مینویسن به صلاحت بوده یا حکمتی بوده یا... نمی خوام نفی کنم برای دلداری به مراجعین شاید این بهترین کاره اما آیا چاره کارم هست؟ مسلماً نه! گاهی فکر میکنم این یک توجیحه برای اینکه یکجوری دست از فکر کردن به قضیه بکشیم تا بیشتر از این اذیت نشیم که خوب بله گاها جواب میده اما صحبت سر چیز دیگه اییه ! مثلاً یکی نوشته نشد به اون آدمی که میخوام برسم بعد ما بگیم خوب به نفعت بوده! از کجا معلوم که اگر بهش میرسید خوشبختر نبود؟ مگه با یه نه گفتن از طرف خودش نبوده؟ پس خودش باعث شده چرخ زندگیش به اون سمت حرکت نکنه نه اینکه صلاح خدا بوده فکر خودش بوده. دوستان حرفهای منو بد برداشت نکنن و جبهه مذهبی افراطی نگیرن من چیز دیگری رو میخوام بگم و اونم اینه خدا به ما اختیار انتخاب مسیر رو داده و به ما قدرت تلاش داده و دعا! وقتی خودمون با رد یک مسیر ، مسیر دیگری رو انتخاب میکنیم و بعد پشیمون میشیم درست نیست که برای اینکه خودمون رو مجاب کنیم و توجیح کنیم بگیم قسمت بوده صلاح بوده یا حکمت بوده. اگر ما به جای رد طرف قبولش میکردیم هم قسمت بوده اگه ردش میکردیم هم قسمت بوده مگه قسمت میتونه هر دو تاش رو پوشش بده؟ بله میتونه اما جواب نیست! نمی دونم دوستان متوجه منظورم شدن یا من تونستم منظورم رو برسونم یا خیر. اما شما مریدای عزیز ! به خدا بد و بیراه نگو که بعدها پشیمون و خجل خواهی شد. در لحظه فکر کن.بله بعضی آدمها مجبورن با شرایط بسازن و چاره ای هم ندارن اما به جای ناراحتی مثل یک پلنگ در جستجوی شکار باش کمین کن شکار لحظه ها و فرصت های زندگی حالا کار یا هر چیزی که در گذرش از کنار تو هم عبور میکنه . سعی کن ناامید نباشی اما حق داری به شدت به هم بریزی و ناراحت باشی به خاطر کلی از شرایط جامعه و دنیا و روزگار.