بی کسی

[اسناء]

من خیلی بی کس و تنهام هیچ کسو ندارم .دارم از تنهایی خفه میشم.تنها ،بدون رفیق و بی انگیزه ام.هیچ کس دیگه ایم ندارم که حتی باهاش بتونم حرف بزنم یا برم بیرون دو قدم. به جنس مخالفم هیچ حسی ندارم که حداقل بتونم به ازدواج فکر کنم .احساس میکنم کسی دوستم نداره و این یه احساس تنها نیست واقعا همینطوره حتی گاهی بعضی دوستانم ازم دوری میکنند یا ازم فرار میکنند با اینکه زود دوست میشم و اونام مجذوبم .حتی پیش روانشناسم که میرفتم دیگه خودشو میزد به نشناختن یا نوبتهامو مرتب عقب مینداخت که منو دیگه نبینه از دستم خسته میشد .خودمم از دست خودمو کارام خسته شدم اما نمیدونم باید چیکار کنم