نیایش

[مدیرهمدردی]

مهربانا !
اي بخشنده مهربان ...
اي آنکه از پشت حجابهاي غيب بر پيدا و پنهان ما آگاهي
و در ماوراي نور و ظلمت اسرار ناگفته را مي شنوي
و ارتعاش انديشه را در پرده هاي لطيف مغز مي بيني
ترا به يگانگي و عظمت ميشناسم
و بر آستان شکوه و قدرت تو پيشاني بندگي بر خاک مي گذارم.
ترا با ديدگان بينا نمي بينند ، ولي ناديده ات نيز نمي انگارند.
فروغ جمال تو در قلب ها و عواطف شعله عشق مي افروزد ،
اماجلوه دلبري تو از چشم انداز مستور است.
دستگاه خداوندي تو آنچنان بلند است
که پرواز انديشه از پيرامون آن محال باشد ،
ولي دست دل نواز و مهربان تو در اعماق درياها و خميدگي دره ها
کوچکترين و پست ترين ذرات موجود را مشمول نوازش و مهرباني خود قرار ميدهد.