آرا جان
شما در شرایط سختی قرار داری. در دوره کارشناسی ارشد تمام واحدهای درسی یک طرف واحدهای پایان نامه هم یک طرف. فشار روحی و سختی کار آدم رو در شرایط بدی قرار میده. حالا تصور کن در این شرایط محبت و حمایت درسی و روحی جنس مخالف چاشنی کار بشه.... میشه همون وضعیتی که الان شما رو گرفتار کرده!
شما خانم منطقی و عاقلی هستی و دوستان (ساینا،هلیا و کامروا) توصیه خیلی خوبی به شما کردن.ضمن اینکه من تصور میکنم که ایشون حداقل در این مرحله به شما صرفاً به عنوان یک دوست هم دانشگاهی نگاه میکنند و نباید اجازه بدید این رابطه به دوستی نافرجام تبدیل شود.
رابطه شما باید فقط در مورد کارتان و در دانشگاه باشد. تماس تلفنی و اس.ام.اس(حتی متن ادبی و مناسبتی) ممنوع(کارها پروژه فوق لیسانس با تلفن و اس.ام.اس حل نمیشود).کافی شاپ و پیاده روی و خلاصه از اینجور کارا هم نداریم.به ایشان فرصت تعریف و تمجید از خودت رو نده و سریع موضوع بحث رو عوض کن.باشه آرا جان؟
مراقب خودت و احساسات باش که دستخوش حوادث روزگار قرارش ندی تا انشاا... در کنار یار همیشگیت (که فقط خدا میدونه کیه) قرار بگیری....







به ایشان فرصت تعریف و تمجید از خودت رو نده و سریع موضوع بحث رو عوض کن.باشه آرا جان؟

علاقه مندی ها (Bookmarks)