دوست دختر دوم!

[hanie_66]

سلام
دوست من با در نظر گرفتن احساسات که گفتی جواب میدم
شرایط خودتو مقایسه کن با من.توی 22 سالگی دوست شدم با کسی که 4 سال ازم بزرگتر بود.دوست دختر نداشت.کاملا بهم متعهد بود.عاشق بود ؛خانواده هام در جریان بودن و قصد ازدواج بود.اما بعد از 2 سال دوستی نشد.همون احساسات که میگی چنان ضربه ای خورد که هنوزم توی روحیه ی من 26 ساله تاثیر گذاشته.دقت داشته باشین که من 7 سال از الان شما کوچکتر بودم.اگه از من بپرسین که کلا دوستی رو روندی مخرب میدونم که ادامه دادنش واقعا دردسر های خودشو داره،مخصوصا اگه آدم در برهه ی خاص سنی باشه که فقط باید به خواستگاری رسمی فک کنه.اما ظاهرا توی اوضاع فعلی اجتناب ناپذیره.
اگه خوش بینانه ترین حالتو در نظر بگیریم که ارتباط شما و این آقا به بهترین وجه پیش میره و ختم به خیر میشه چطوری وجدانتون قبول میکنه که توی مسیر زندگی کسی قرار بگیرین که (هر چند نادرست)درگیر رابطه با کسی بوده و ملزم پاسخگویی بهش هست؟خودتونو بزارین جای اون خانوم.من نه از هدف دوستی شما خبر دارم نه دوست پسرتون با اون یکی خانوم.فقط از نظر روحی و احساسی میگم.حس ناخوشایندی به سراغتون نمیاد که بینشون قرار گرفتین؟
الان قطع کردنش خیلی خیلی به نفعتونه تا 1 ساعت دیگه