عشق بی پایان،...هیچ کاری هم از دستم بر نمیاد

[setareh 1390]

به نظر شما خانم ها تالار و اگر تو موقعیت شبیه من ،اگر 3 سال متوجه باشید که یک فردی بهتون علاقه منده و جلو نمییومده،حالا دقیقه 90 بیاد و بهتون پیشنهاد بده ،قبولش مبکنبد؟من احساس میکنم به چشم یک بی عرضه داره به من نگاه میکنه و از نه گفتنش هم می ترسم حتی اگر همه چیز رو طبق شرایطی که شماها میگید پیش ببرم

یه چیزیم بگم که فکر نکنید من یه پسر بی عرضه ام :) هر چی بگم تعریف از خود میشه .فقط بدونید روابط عمومی و... خیلی خوبه ،حتی اعتماد به نفسم هم..فقط تو این یک مورد تو زندگی شخصیم کم اوردم

سلام
خوش به حالت که پسری میتونی بری و خیلی راحت بهش بگی که دوسش داری مثل من دختر نیستی که 2 سال تو حسرتش دارم میسوزم و از هر کی کمک میخوام فقط یه حرف بهم میزنن فراموشش کن اینها فقط یه احساس زودگذر.وقتی این جواب رو میشنوم دلم میخواد داد بزنم بگم من دوسش دارم با تمام وجودم دلم میخواد مال من باشه حلقه ی ازدواج من تو دستاش باشه من رو به عنوان همسرش به همه معرفی کنه با من بخنده با من گریه کنه وقتی عصبیه من کنارش باشم وقتی خوشحاله من باهاش شادی کنم من تمام وجود اون بشم و اون تمام وجود من .اما کو گوش شنوا.
از من میشنوی برو جلو قدم پیش بگذار اصلا نترس تهش اینه اگه جواب منفی شنیدی دیگه تو حسرتش نمیسوزی دیگه نمیگی که من جرات نداشتم بهش بگم.شاید اونم دوست داره وداره مثل من به خاطر یه سری عرفهای مسخره میسوزه تا شاید تو خودت قدم پیش بگذاری.حتما به خانوادت بگو حتما بهش بگو تا بهش برسی. دوست داشتن بهترین و قشنگترین حس دنیاست ولی در کنارش دردناکترین لحظات رو داره.
امیدوارم یه روزی بیای اینجا و بگی بهش رسیدی و قراره ازدواج کنی.