پدر مادرم فکر می کنن من از همسرم خیلی سرترم....اعصابمو با حرفاشون بهم می ریزن...

[gisooo]

من اصلا به این فکر نمی کنم که رفتارای من پرووش می کنه تا الان هم دیدم به عینه اتفاقا پرو نشده و بیشتر قدر می دونه تا زمانیکه بخوام کاری انجام ندم .یعنی اخلاقش دستم اومده و می دونم با لجبازی باهاش کاری از پیش نمیره.ولی خوب بقیه که از دورمی بینن هی دخالت می کنن تو زندگی من.
من در حد عرف هر کار بتونم انجام میدم مثلا اینکه ی لیوان آب بدم بهش اصلا به نظرم خارج از عرف نیست و چیزی از من کم نمی کنه .به نظر شما چی؟



بعضی وقت ها با خودم فکر میکنم که من برای خودم اون شانی که باید می ذاشتم نذاشتم .یعنی این نمی دونه واقعا من نسبت بهش برتری هایی دارم چون همیشه متواضع بودم پیشش
و نخواستم هیچ وقت غرورش بشکنه.همش یاد حرفای دوستام و همکارام می افتم که میگفتن اونم خوبه ولی تو خیلی سرتری.. .. حتی ی بار یکیشون بهم گفت هرچی انگوره خوبه نصیبه شغال میشه !!!!! دلم می خواد بهش بفهمونم این رو .می خوام بدونه تا اینجوری تحکم امیز حرف نزنه با من.

نازنین جان احساس میکنم که تکلیفت در این موضوع با خودت روشن نیست یه مقدار دو پهلو حرف میزنی
یعنی الان خودت هم از این وضعیت و این رفتارای خاص همسرت که مثال هم زدی ناراضی هستی یا نه فقط ازدخالتها و حرفهای دیگران ناراضی هستی ؟