شما اون خانوم را سرزنش میکنی که چرا دست از اون کارهاش بر نمیداره.
از این ور شما هم دست از این خانوم (به رغم همه این چیزهایی که ازش دیدی) بر نمیداری!
هر دوتون یه جای کارتون می لنگه!
اون خانوم به روابط متعدد اعتیاد پیدا کرده.
شما به این خانوم اعتیاد پیدا کردی.
شما نمیخواد ایشون رو تغییر بدی و توبه اش بدی. این کار شما هیچ بزرگواری و بزرگ منشی و اخلاق و انسانیتی توش نیست!
چون شما خودت هم به اعتیادی مبتلا شدی که تعریف قشنگ ترش میشه وابستگی به اون خانوم با همه زیانهایی که میدونی متوجه این رابطه هست.
اگر کاری میخواهی انجام بدهی اون کار این باشه که خودت از این خانوم توبه کنی و ببری و بری کنار.
همه راههای ارتباطی رو اعم از فیس بوک و پسورد فیس بوک و ایمیل و تلفن و ....قطع کنی و بکشی عقب و برای همیشه بگذاریش کنار.
این اون کاریست که ارج و قرب داره. چرا؟ چون خود شما رو دچار مفسده و بیماری و فشارها و آسیب های روحی نمیکنه.
حتی امر به معروف و نهی از منکر هم که در اسلام اینقدر تاکید شده، زمانی که مفسده ای در پی داشته باشه و آسیبی را متوجه آمر به معروف و ناهی از منکر و یا جامعه بکنه، جایز شمرده نشده.
خلاصه اینکه: من مشکل را از اون خانوم نمی بینم. بلکه مشکل از نظر من شمایید!
یک مرد! در چنین مواقعی غش و ضعف نمی کنه! بلکه بلند میشه کت و شلوارشو میتکونه و میره به افق می پیونده (عین تو فیلما
)
بی دلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی دیدش و از دور خدایا میکرد
ویرایش توسط بی دل : دوشنبه 03 تیر 92 در ساعت 16:26
علاقه مندی ها (Bookmarks)