هر چیزی سن و سالی داره شرایطی داره مقدماتی میخواد. آدم یه مسافرت چند روزه هم که میخواد بره اول آمادگیشو کسب میکنه چه برسه به ازدواج که صحبت چند روز نیست بلکه یه عمره. ازدواج به موقع بچه دار شدن به موقع لذت بخشه اگه زودتر یا دیرتر اتفاق بیفته عذابه نه لذت.زود که باشه امکاناتش رو نداری, دیر که بشه حال و حوصله اشو. پس مناسب اینه که به موقع باشه. موقعشم وقتیه که حداقل امکانات شروع زندگی که استقلال مالی و شخصیتیه داشته باشی. حالا خونه و ماشین و تحصیلات رو بعدا هم میشه کسب کرد. برادرم نه استقلال مالی داری نه شخصیتی. یک ریال درآمد نداره. پول تو جیبیشو پدرم بهش میده. چند ترم توی دانشگاه مشروط شده انصراف داده میخواد یه جای دیگه ادامه تحصیل بده. فوق العاده به پدرم متکیه و چون وضع مالی پدرم خوبه و تک پسرم هست به اتکا پول بابام میخواد زن بگیره و تنها چیزی که داره واسه افتخار کردن بهش بابامه!! مشکل ما این نیست که خودش انتخاب کرده یا مشکلات مالی بعدش هم اینقدر اهمیت نداره. چیزی که مهمه نداشتن بلوغ فکری واجتماعی که باعث میشه ما بخواهیم مانعش بشیم. تو روخدا اگه کسی راه حلی به ذهنش میاد بگه. به خدا توش موندیم








علاقه مندی ها (Bookmarks)